Επισκόπηση των συστημάτων αρχείων FAT, HPFS και NTFS

Μεταφράσεις άρθρων Μεταφράσεις άρθρων
Αναγν. άρθρου: 100108 - Δείτε τα προϊόντα στα οποία αναφέρεται το συγκεκριμένο άρθρο.
Ανάπτυξη όλων | Σύμπτυξη όλων

Σε αυτήν τη σελίδα

Περίληψη

Αυτό το άρθρο εξηγεί τις διαφορές μεταξύ των συστημάτων αρχείων FAT, HPFS και NTFS στα Windows NT, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτών των συστημάτων. Αυτό το άρθρο έχει χωριστεί στις εξής ενότητες:

  • Επισκόπηση συστήματος αρχείων FAT
  • Επισκόπηση συστήματος αρχείων HPFS
  • Επισκόπηση συστήματος αρχείων NTFS
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το σύστημα HPFS υποστηρίζεται μόνο στα Windows NT, εκδόσεις 3.1, 3.5 και 3.51. Τα Windows NT 4.0 δεν υποστηρίζουν και δεν είναι δυνατόν να έχουν πρόσβαση σε διαμερίσματα HPFS. Επίσης, το σύστημα αρχείων FAT32 υποστηρίζεται μόνο στα Windows 98/95 και στα Windows 2000.

Περισσότερες πληροφορίες

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΩΝ FAT

Το σύστημα αρχείων FAT είναι το πιο απλουστευμένο από τα συστήματα αρχείων που υποστηρίζονται από τα Windows NT. Το σύστημα αρχείων FAT χαρακτηρίζεται από τον πίνακα εκχώρησης αρχείων (FAT), ο οποίος είναι στην πραγματικότητα ένα πίνακας που βρίσκεται στην "κορυφή" του τόμου. Για την προστασία του τόμου, υπάρχουν αποθηκευμένα δύο αντίγραφα του συστήματος FAT, σε περίπτωση που καταστραφεί το ένα από αυτά. Επιπλέον, οι πίνακες FAT και ο ριζικός κατάλογος πρέπει να αποθηκεύονται σε μια σταθερή θέση, ώστε να είναι δυνατή η τοποθέτηση των αρχείων εκκίνησης του συστήματος στη σωστή θέση.

Ένας δίσκος ο οποίος έχει διαμορφωθεί με το σύστημα αρχείων FAT κατανέμεται σε συμπλέγματα, των οποίων το μέγεθος καθορίζεται από το μέγεθος του τόμου. Όταν δημιουργείται ένα αρχείο, δημιουργείται μια καταχώρηση στον κατάλογο καθώς και ο πρώτος αριθμός συμπλέγματος που περιέχει δεδομένα. Αυτή η καταχώρηση στον πίνακα FAT είτε υποδεικνύει ότι αυτό είναι το τελευταίο σύμπλεγμα του αρχείου είτε παραπέμπει στο επόμενο σύμπλεγμα.

Η ενημέρωση του πίνακα FAT είναι πολύ σημαντική αλλά και χρονοβόρα. Η μη τακτική ενημέρωση του πίνακα FAT μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια δεδομένων. Η ενημέρωση είναι χρονοβόρα, επειδή οι κεφαλές ανάγνωσης του δίσκου πρέπει να επανατοποθετούνται στο λογικό αυλάκι μηδέν της μονάδας κάθε φορά που ενημερώνεται ο πίνακας FAT.

Δεν υπάρχει οργάνωση στη δομή καταλόγου FAT και παραχωρείται στα αρχεία η πρώτη ανοιχτή θέση στη μονάδα. Επιπλέον, το σύστημα αρχείων FAT υποστηρίζει μόνο τα χαρακτηριστικά αρχείου Read-Only, Hidden, System και Archive.

Σύμβαση ονομάτων FAT

Το FAT χρησιμοποιεί την παραδοσιακή σύμβαση ονομάτων αρχείων 8.3 και όλα τα ονόματα αρχείων πρέπει να δημιουργούνται με βάση το σύνολο χαρακτήρων ASCII. Το όνομα ενός αρχείου ή καταλόγου μπορεί να περιλαμβάνει έως οκτώ χαρακτήρες, στη συνέχεια μια διαχωριστική τελεία (.) και μια προέκταση τριών το πολύ χαρακτήρων. Το όνομα πρέπει να αρχίζει είτε με ένα γράμμα είτε με έναν αριθμό και μπορεί να περιέχει οποιονδήποτε χαρακτήρα εκτός από τους ακόλουθους:
   . " / \ [ ] : ; | = ,
				
Εάν χρησιμοποιηθεί οποιοσδήποτε από αυτούς τους χαρακτήρες, μπορεί να προκύψουν απρόβλεπτα αποτελέσματα: Το όνομα δεν μπορεί να περιέχει διαστήματα.

Τα ακόλουθα ονόματα είναι δεσμευμένα:
   CON, AUX, COM1, COM2, COM3, COM4, LPT1, LPT2, LPT3, PRN, NUL
				
Όλοι οι χαρακτήρες θα μετατρέπονται σε κεφαλαία γράμματα.

Πλεονεκτήματα του συστήματος αρχείων FAT

Δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί αναίρεση διαγραφής στα Windows NT σε οποιοδήποτε από τα υποστηριζόμενα συστήματα αρχείων. Τα βοηθητικά προγράμματα αναίρεσης διαγραφής προσπαθούν να αποκτήσουν απευθείας πρόσβαση στο υλικό, πράγμα που δεν είναι δυνατό να γίνει στα Windows NT. Εντούτοις, εάν το αρχείο έχει τοποθετηθεί σε κάποιο διαμέρισμα FAT και γίνεται επανεκκίνηση του συστήματος σε MS-DOS, είναι δυνατή η αναίρεση διαγραφής του αρχείου. Το σύστημα αρχείων FAT είναι καλύτερο για μονάδες ή/και διαμερίσματα κάτω των 200 MB, επειδή το FAT ξεκινά με πολύ μικρή επιβάρυνση. Για περαιτέρω ανάλυση των πλεονεκτημάτων του συστήματος αρχείων FAT, ανατρέξτε στα παρακάτω:
  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

Μειονεκτήματα του συστήματος αρχείων FAT

Κατά προτίμηση, όταν χρησιμοποιούνται μονάδες ή διαμερίσματα με περισσότερα από 200 MB, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το σύστημα αρχείων FAT. Αυτό συμβαίνει επειδή, καθώς αυξάνεται το μέγεθος του τόμου, μειώνονται γρήγορα οι επιδόσεις του συστήματος αρχείων FAT. Δεν είναι δυνατό να οριστούν δικαιώματα σε αρχεία τα οποία είναι διαμερίσματα FAT.

Το μέγιστο μέγεθος των διαμερισμάτων FAT περιορίζεται στα 4 GB στα Windows NT και στα 2 GB στο MS-DOS. Για πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με αυτόν τον περιορισμό, ανατρέξτε στο ακόλουθο άρθρο της Γνωσιακής Βάσης της Microsoft (Knowledge Base):
ΚΩΔΙΚΟΣ ΑΡΘΡΟΥ: 118335
ΤΙΤΛΟΣ : Μέγιστο μέγεθος διαμερίσματος σε MS-DOS
Για περαιτέρω ανάλυση των άλλων μειονεκτημάτων του συστήματος αρχείων FAT, ανατρέξτε στα παρακάτω:
  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΩΝ HPFS

Το σύστημα αρχείων HPFS παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με το OS/2 1.2 προκειμένου να επιτρέψει μεγαλύτερη πρόσβαση στις μεγαλύτερες μονάδες σκληρών δίσκων που εκείνη την εποχή έκαναν την εμφάνισή τους στην αγορά. Επιπλέον, ήταν απαραίτητο ένα νέο σύστημα αρχείων που θα επέκτεινε το σύστημα ονομάτων, την οργάνωση και την ασφάλεια, ώστε να ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες ανάγκες της αγοράς διακομιστών δικτύου. Το σύστημα αρχείων HPFS διατηρεί την οργάνωση καταλόγου του συστήματος αρχείων FAT, αλλά προσθέτει αυτόματη ταξινόμηση του καταλόγου με βάση τα ονόματα αρχείων. Τα ονόματα αρχείων επεκτείνονται μέχρι τους 254 χαρακτήρες των δύο byte. Το HPFS επιτρέπει επίσης σε ένα αρχείο να αποτελείται από "δεδομένα" και ειδικά χαρακτηριστικά ώστε να επιτρέπει αυξημένη ευελιξία όσον αφορά την υποστήριξη άλλων συμβάσεων ονομάτων και την ασφάλεια. Επιπλέον, η μονάδα εκχώρησης δεν κατανέμεται σε συμπλέγματα αλλά σε φυσικούς τομείς (512 byte), πράγμα που μειώνει την απώλεια χώρου στο δίσκο.

Στο σύστημα αρχείων HPFS, οι καταχωρήσεις καταλόγου διατηρούν περισσότερες πληροφορίες από αυτές στο σύστημα αρχείων FAT. Όπως το αρχείο χαρακτηριστικών, περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία και τους χρόνους τροποποίησης, δημιουργίας και πρόσβασης. Αντί να παραπέμπουν στο πρώτο σύμπλεγμα του αρχείου, οι καταχωρήσεις καταλόγου στο σύστημα αρχείων HPFS παραπέμπουν στο FNODE. Το FNODE μπορεί να περιέχει τα δεδομένα του αρχείου ή δείκτες οι οποίοι ενδέχεται να παραπέμπουν στα δεδομένα του αρχείου ή σε άλλες δομές που θα παραπέμπουν τελικά στα δεδομένα του αρχείου.

Το σύστημα αρχείων HPFS προσπαθεί να εκχωρήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος ενός αρχείου σε συναφείς τομείς. Αυτό γίνεται προκειμένου να αυξηθεί η ταχύτητα κατά τη διαδοχική επεξεργασία ενός αρχείου.

Το σύστημα αρχείων HPFS οργανώνει μια μονάδα δίσκου σε μια σειρά ζωνών των 8 MB και, όποτε είναι δυνατό, ένα αρχείο περιέχεται σε μία από αυτές τις ζώνες. Μεταξύ αυτών των ζωνών υπάρχουν bitmap εκχώρησης των 2K, τα οποία παρακολουθούν ποιοι τομείς μέσα σε μια ζώνη έχουν ή δεν έχουν εκχωρηθεί. Η οργάνωση σε ζώνες αυξάνει τις επιδόσεις, επειδή η κεφαλή της μονάδας δίσκου δεν χρειάζεται να επιστρέφει στη λογική κορυφή (συνήθως στον κύλινδρο 0) του δίσκου, αλλά στο πλησιέστερο bitmap εκχώρησης ζώνης για να καθορίσει που πρέπει να αποθηκευτεί ένα αρχείο.

Εκτός αυτού, το σύστημα αρχείων HPFS περιλαμβάνει μια σειρά από μοναδικά ειδικά αντικείμενα δεδομένων.

Super Block

Το Super Block βρίσκεται στον λογικό τομέα 16 και περιλαμβάνει ένα δείκτη προς το FNODE του ριζικού καταλόγου. Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους της χρήσης του συστήματος αρχείων HPFS είναι ότι, σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής του Super Block εξαιτίας ενός κατεστραμμένου τομέα, το ίδιο συμβαίνει στα περιεχόμενα του διαμερίσματος, ακόμη και αν η υπόλοιπη μονάδα δίσκου λειτουργεί κανονικά. Είναι δυνατό να ανακτηθούν τα δεδομένα της μονάδας δίσκου εάν αντιγραφούν όλα τα δεδομένα σε μια άλλη μονάδα δίσκου με ένα τομέα 16 που λειτουργεί κανονικά και αναδημιουργηθεί το Super Block. Πρόκειται, ωστόσο, για μια ιδιαίτερα περίπλοκη διαδικασία.

Spare Block

Το Spare Block βρίσκεται στον λογικό τομέα 17 και περιέχει έναν πίνακα "ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα" και το Spare Directory Block. Στο σύστημα αρχείων HPFS, όταν εντοπίζεται ένας κατεστραμμένος τομέας, η καταχώρηση "ενημερωμένες εκδόσεις κώδικα" χρησιμοποιείται για να παραπέμπει λογικά σε έναν υπάρχοντα τομέα που λειτουργεί κανονικά στη θέση του κατεστραμμένου τομέα. Η τεχνική αυτή για την αντιμετώπιση των σφαλμάτων εγγραφής είναι γνωστή ως δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα.

Η δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα είναι μια τεχνική στην οποία εάν συμβεί ένα σφάλμα εξαιτίας της ύπαρξης ενός κατεστραμμένου τομέα, το σύστημα αρχείων μεταφέρει τις πληροφορίες σε έναν άλλο τομέα και επισημαίνει τον αρχικό τομέα ως κατεστραμμένο. Όλα αυτά πραγματοποιούνται χωρίς παρέμβαση σε εφαρμογές που πραγματοποιούν είσοδο/έξοδο δίσκου (δηλαδή, δεν γνωστοποιείται ποτέ στην εφαρμογή ότι υπήρχαν σφάλματα στη μονάδα σκληρού δίσκου). Η χρήση ενός συστήματος αρχείων που υποστηρίζει τη δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα θα οδηγήσει στην απαλοιφή μηνυμάτων λάθους όπως το μήνυμα λάθους "Abort, Retry, or Fail?" που εμφανίζεται όταν εντοπιστεί ένας κατεστραμμένος τομέας.

Σημείωση: Η έκδοση του συστήματος αρχείων HPFS που περιλαμβάνεται στα Windows NT δεν υποστηρίζει τη δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα.

Πλεονεκτήματα του συστήματος αρχείων HPFS

Το σύστημα αρχείων HPFS είναι καλύτερο για μονάδες δίσκων της κατηγορίας 200-400 MB. Για περαιτέρω ανάλυση των πλεονεκτημάτων του συστήματος αρχείων HPFS, ανατρέξτε στα παρακάτω:
  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

Μειονεκτήματα του συστήματος αρχείων HPFS

Λόγω της επιβάρυνσης που προκαλεί το σύστημα αρχείων HPFS, δεν αποτελεί μια ιδιαίτερα αποτελεσματική επιλογή για τόμους κάτω των 200 MB. Επιπλέον, με τόμους μεγαλύτερους των 400 MB, θα υπάρχει κάποια υποβάθμιση των επιδόσεων. Δεν μπορείτε να ορίσετε επιλογές ασφάλειας στο σύστημα αρχείων HPFS στα Windows NT.

Το σύστημα HPFS υποστηρίζεται μόνο στα Windows NT, εκδόσεις 3.1, 3.5 και 3.51. Τα Windows NT 4.0 δεν είναι δυνατόν να έχουν πρόσβαση σε διαμερίσματα HPFS

Για περαιτέρω ανάλυση των μειονεκτημάτων του συστήματος αρχείων HPFS, ανατρέξτε στα παρακάτω:

  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΩΝ NTFS

Από την πλευρά του χρήστη, το σύστημα αρχείων NTFS συνεχίζει να οργανώνει αρχεία σε καταλόγους, οι οποίοι, όπως και στο σύστημα αρχείων HPFS, ταξινομούνται. Ωστόσο, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τα συστήματα αρχείων FAT ή HPFS, δεν υπάρχουν "ειδικά" αντικείμενα στο δίσκο και δεν υπάρχει εξάρτηση από το υποκείμενο υλικό, όπως οι τομείς των 512 byte. Επιπλέον, δεν υπάρχουν ειδικές θέσεις στο δίσκο, όπως οι πίνακες FAT ή τα HPFS Super Block.

Οι στόχοι του συστήματος αρχείων NTFS είναι η παροχή:
  • Αξιοπιστίας, η οποία είναι ιδιαίτερα επιθυμητή για συστήματα και διακομιστές αρχείων υψηλού επιπέδου.
  • Μιας πλατφόρμας για πρόσθετη λειτουργικότητα
  • Υποστήριξης όσον αφορά τις απαιτήσεις του POSIX
  • Κατάργησης των περιορισμών των συστημάτων αρχείων FAT και HPFS

Αξιοπιστία

Για να εξασφαλιστεί η αξιοπιστία του συστήματος αρχείων NTFS, αντιμετωπίστηκαν τρία βασικά ζητήματα: δυνατότητα επαναφοράς, κατάργηση των ανεπανόρθωτων αποτυχιών μονού τομέα και δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα.

Το NTFS είναι ένα σύστημα αρχείων με δυνατότητα ανάκτησης, επειδή παρακολουθεί τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται στο σύστημα αρχείων. Όταν πραγματοποιείται ένα CHKDSK στα συστήματα αρχείων FAT ή HPFS, ελέγχεται η συνέπεια των δεικτών εντός των πινάκων καταλόγου, εκχώρησης και αρχείων. Στο σύστημα αρχείων NTFS, διατηρείται ένα αρχείο καταγραφής συναλλαγών σε αυτά τα στοιχεία, ώστε το CHKDSK να χρειάζεται απλώς να κάνει επαναφορά των συναλλαγών στο τελευταίο σημείο δέσμευσης, προκειμένου να αποκατασταθεί η συνέπεια εντός του συστήματος αρχείων.

Στο FAT ή στο HPFS, εάν αποτύχει ένας τομέας στον οποίο βρίσκεται ένα από τα ειδικά αντικείμενα του συστήματος αρχείων, τότε προκύπτει αποτυχία μονού τομέα. Στο σύστημα αρχείων NTFS, αυτό αποφεύγεται με δύο τρόπους: πρώτον, με τη μη χρήση ειδικών αντικειμένων στο δίσκο και με την παρακολούθηση και την προστασία όλων των αντικειμένων που βρίσκονται στο δίσκο. Δεύτερον, στο σύστημα αρχείων NTFS, αποθηκεύονται πολλά αντίγραφα (ο αριθμός εξαρτάται από το μέγεθος του τόμου) του Master File Table.

Όπως στις εκδόσεις OS/2 του HPFS, το NTFS υποστηρίζει τη δημιουργία ενημερωμένων εκδόσεων κώδικα.

Πρόσθετη λειτουργικότητα

Ένας από τους βασικότερους στόχους του σχεδιασμού των Windows NT σε κάθε επίπεδο είναι η παροχή μιας πλατφόρμας με δυνατότητα προσθήκης και επέκτασης και το σύστημα αρχείων NTFS δεν αποτελεί εξαίρεση. Το NTFS παρέχει μια πλούσια και ευέλικτη πλατφόρμα η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από άλλα συστήματα αρχείων. Επιπλέον, το σύστημα αρχείων NTFS υποστηρίζει πλήρως το μοντέλο ασφάλειας των Windows NT και υποστηρίζει πολλαπλές ροές δεδομένων. Ένα αρχείο δεδομένων δεν είναι πλέον μια απλή ροή δεδομένων. Τέλος, στο NTFS, ένας χρήστης μπορεί να προσθέσει σε ένα αρχείο τα δικά του χαρακτηριστικά που καθορίζονται από το χρήστη.

Υποστήριξη POSIX

Από τα υποστηριζόμενα συστήματα αρχείων, το NTFS είναι το πλέον συμβατό με το POSIX.1, επειδή υποστηρίζει τις ακόλουθες απαιτήσεις του POSIX.1:

Ονόματα με διάκριση πεζών-κεφαλαίων:

Στο POSIX, τα αρχεία README.TXT, Readme.txt, και readme.txt είναι διαφορετικά αρχεία.

Επιπλέον σήμανση χρόνου:

Η επιπλέον σήμανση χρόνου παρέχει το χρόνο τελευταίας πρόσβασης στο αρχείο.

Μόνιμες συνδέσεις:

Μια μόνιμη σύνδεση σημαίνει ότι δύο διαφορετικά ονόματα αρχείων, τα οποία μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικούς καταλόγους, παραπέμπουν στα ίδια δεδομένα.

Κατάργηση περιορισμών

Πρώτον, το NTFS έχει αυξήσει σημαντικά το μέγεθος των αρχείων και των τόμων, ώστε να φτάνουν πλέον στα 2^64 byte (16 exabyte ή 18,446,744,073,709,551,616 byte). Επίσης, το NTFS επέστρεψε στη φιλοσοφία των συμπλεγμάτων FAT, ώστε να αποφευχθεί το ζήτημα του σταθερού μεγέθους τομέα που προκύπτει στο σύστημα αρχείων HPFS. Αυτό έγινε επειδή τα Windows NT είναι ένα φορητό λειτουργικό σύστημα και είναι πιθανό να εμφανιστεί μια διαφορετική τεχνολογία δίσκου σε κάποιο σημείο. Κατά συνέπεια, θεωρήθηκε ότι τα 512 byte ανά τομέα είναι πολύ πιθανό να μην καλύπτουν πάντα τις ανάγκες της εκχώρησης. Αυτό επιτεύχθηκε επιτρέποντας στο σύμπλεγμα να ορίζεται ως πολλαπλάσιο του φυσικού μεγέθους εκχώρησης του υλικού. Τέλος, όλα τα ονόματα αρχείων του NTFS είναι βασισμένα σε Unicode και τα ονόματα αρχείων 8.3 αποθηκεύονται μαζί με τα μεγάλα ονόματα αρχείων.

Πλεονεκτήματα του συστήματος αρχείων NTFS

Το NTFS είναι καλύτερο για χρήση σε τόμους με μέγεθος 400 MB ή μεγαλύτερο. Αυτό γίνεται επειδή, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στο σύστημα αρχείων FAT, οι επιδόσεις στο σύστημα αρχείων NTFS δεν μειώνονται όσο αυξάνεται το μέγεθος των τόμων.

Η δυνατότητα ανάκτησης του συστήματος αρχείων NTFS είναι τέτοια ώστε ένας χρήστης δεν χρειάζεται ποτέ να εκτελέσει οποιοδήποτε είδος βοηθητικού προγράμματος επιδιόρθωσης δίσκων σε ένα διαμέρισμα NTFS. Για περισσότερα πλεονεκτήματα του συστήματος αρχείων NTFS, ανατρέξτε στα παρακάτω:
  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

Μειονεκτήματα του συστήματος αρχείων NTFS

Δεν συνιστάται η χρήση του συστήματος αρχείων NTFS σε έναν τόμο με μέγεθος κάτω των 400 MB, λόγω της επιβάρυνσης χώρου που προκαλεί το NTFS. Αυτή η επιβάρυνση χώρου έχει τη μορφή αρχείων συστήματος NTFS τα οποία χρησιμοποιούν συνήθως τουλάχιστον 4 MB του χώρου της μονάδας δίσκου σε ένα διαμέρισμα 100 MB.

Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει κρυπτογράφηση αρχείων ενσωματωμένη στο NTFS. Κατά συνέπεια, είναι δυνατή η εκκίνηση σε MS-DOS ή κάποιο άλλο λειτουργικό σύστημα και η χρήση ενός βοηθητικού προγράμματος επεξεργασίας δίσκου χαμηλού επιπέδου για την προβολή των δεδομένων που είναι αποθηκευμένα σε έναν τόμο NTFS.

Δεν είναι δυνατή η διαμόρφωση μιας δισκέτας με το σύστημα αρχείων NTFS. Τα Windows NT διαμορφώνουν όλες τις δισκέτες με το σύστημα αρχείων FAT, επειδή η χωρητικότητα δισκέτας δεν επαρκεί για την επιβάρυνση χώρου του NTFS.

Για περαιτέρω ανάλυση των μειονεκτημάτων του NTFS, ανατρέξτε στα παρακάτω:
  • Microsoft Windows NT Server "Concepts and Planning Guide," Κεφάλαιο 5, ενότητα με τίτλο "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Resource Kit, Κεφάλαιο 18, "Choosing a File System"
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Resource Kit "Resource Guide," Κεφάλαιο 3, ενότητα με τίτλο "Which File System to Use on Which Volumes"

Σύμβαση ονομάτων NTFS

Τα ονόματα των αρχείων και των καταλόγων μπορούν να περιλαμβάνουν έως 255 χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένων των επεκτάσεων. Το ονόματα διατηρούν τα πεζά και τα κεφαλαία, αλλά δεν υπάρχει συμφωνία πεζών-κεφαλαίων. Το NTFS δεν διακρίνει τα ονόματα των αρχείων βάσει πεζών ή κεφαλαίων. Το ονόματα μπορούν να περιέχουν οποιονδήποτε χαρακτήρα, εκτός από τους παρακάτω:
   ?  "  /  \  <  >  *  |  :
				
Αυτήν τη στιγμή, από τη γραμμή εντολών, μπορείτε να δημιουργήσετε μόνο ονόματα αρχείων που περιέχουν έως 253 χαρακτήρες.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η υπογράμμιση των περιορισμών του υλικού ενδέχεται να επιβάλλει επιπλέον περιορισμούς στο μέγεθος των διαμερισμάτων ενός συστήματος αρχείων. Πιο συγκεκριμένα, ένα διαμέρισμα εκκίνησης μπορεί να έχει μέγεθος μόνο 7,8 GB και υπάρχει ένας περιορισμός 2-terabyte στον πίνακα διαμερισμάτων.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα υποστηριζόμενα συστήματα αρχείων για τα Windows NT, ανατρέξτε στο Windows NT Resource Kit.
Σημείωση Αυτό είναι ένα άρθρο «ΤΑΧΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ» που δημιουργήθηκε απευθείας από τον οργανισμό υποστήριξης της Microsoft. Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο, παρέχονται ως απόκριση σε θέματα που προκύπτουν. Ως αποτέλεσμα της ταχύτητας διάθεσής του, το υλικό ενδέχεται να έχει τυπογραφικά λάθη και να αναθεωρηθεί ανά πάσα στιγμή χωρίς ειδοποίηση. Ανατρέξτε στους Όρους χρήσης για άλλα ζητήματα.

Ιδιότητες

Αναγν. άρθρου: 100108 - Τελευταία αναθεώρηση: Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014 - Αναθεώρηση: 1.0
Οι πληροφορίες σε αυτό το άρθρο ισχύουν για:
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.1
  • Microsoft Windows NT Advanced Server 3.1
Λέξεις-κλειδιά: 
kbother KB100108

Αποστολή σχολίων

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com