Plik BOOT.INI i konwencje nazewnictwa ścieżek ARC oraz ich używanie

Tłumaczenia artykułów Tłumaczenia artykułów
Numer ID artykułu: 102873 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady.
Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Na tej stronie

Streszczenie

W tym artykule wyjaśniono konwencje w specyfikacjach ARC (Advanced RISC Computing), które są używane w celu określenia ścieżki do instalacji systemu Windows NT na komputerach z procesorem Intel x86 i komputerach z procesorem RISC. Ten artykuł składa się z następujących sekcji:

  • Porównanie ścieżek opartych na procesorze x86 i procesorze RISC
  • Różnice między składniami MULTI(X) i SCSI(X) oraz ich zastosowaniem
  • Przykłady ścieżek opartych na procesorze x86 i procesorze RISC

Porównanie ścieżek opartych na procesorze x86 i procesorze RISC

W przypadku komputerów z procesorem x86 ścieżka do każdej instalacji systemu Windows NT jest opisana w jednym wierszu w pliku BOOT.INI. W przypadku komputerów z procesorem RISC do wskazania jednej instalacji systemu Windows NT jest używany zestaw czterech wierszy w opcjach BOOT oprogramowania układowego komputera. Jeśli na komputerze z procesorem x86 istnieje wiele instalacji systemu Windows NT, plik BOOT.INI zawiera jedną ścieżkę ARC dla każdej z tych instalacji. Podczas procesu rozruchu menu rozruchowe monituje o wybranie instalacji, która ma być uruchomiona.

Istnieją dwie podstawowe formy, w jakich może pojawiać się ścieżka ARC: jedna forma zaczyna się od parametru MULTI(), a druga od parametru SCSI(). Obie te formy są używane na komputerach z procesorem x86, ale na komputerach z procesorem RISC jest używana tylko forma SCSI():

Komputery z procesorem x86

Poniżej pokazano uniwersalne przykłady dwóch możliwych ścieżek ARC w pliku BOOT.INI:
multi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)\<kat_winnt>

-lub-

scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)\<kat_winnt>


gdzie X, Y, Z i W są liczbami identyfikującymi element po ich lewej stronie.

Oba powyższe przykłady ścieżek ARC umożliwiają systemowi Windows NT odnalezienie katalogu %SystemRoot% w celu dokończenia procesu rozruchu przez załadowanie plików znajdujących się w tym katalogu. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zobacz sekcję Różnice między składniami MULTI(X) i SCSI(X) oraz ich zastosowaniem poniżej.

Komputery z procesorem RISC

Ponieważ architektura oparta na procesorze RISC wymaga, aby oprogramowanie układowe wskazywało różne obszary systemu, ścieżka ARC do jednej instalacji systemu Windows NT składa się z grupy czterech definicji ze ścieżkami ARC (wobec tylko jednowierszowej definicji ścieżki ARC na komputerach z procesorem x86). Każda ścieżka ARC występująca po jednej z czterech definicji zaczyna się od parametru SCSI() po nazwie definicji:

   SYSTEMPARTITION scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)
   OSLOADER  scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)\os\<kat_nt>\osloader.exe
   OSLOADPARTITION scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)
   OSLOADFILENAME  \<kat_winnt>
				


Poniżej objaśniono każdy wiersz powyższej grupy czterowierszowej.

Definicja 1 (SYSTEMPARTITION):
Definiuje ścieżkę do partycji SYSTEMPARTITION, małej partycji FAT, na której są przechowywane pliki OSLOADER.EXE i HAL.EXE:

scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)


Definicja 2 (OSLOADER):
Definiuje ścieżkę do pliku OSLOADER. Jest to ta sama ścieżka, co SYSTEMPARTITION, ale obejmuje deskryptor pliku:

scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)\os\<kat_nt>\osloader.exe

gdzie <kat_nt> wskazuje katalog, w którym znajduje się plik OSLOADER.EXE.


Definicja 3 (OSLOADPARTITION):
Definiuje partycję rozruchową, która zawiera pozostałe pliki systemowe systemu Windows NT:

scsi(X)disk(Y)rdisk(Z)partition(W)


Definicja 4 (OSLOADFILENAME):

Definiuje nazwę katalogu instalacji systemu Windows NT (kat_winnt) bez litery dysku:

\<kat_winnt>


Różnice między składniami MULTI(X) i SCSI(X) oraz ich zastosowaniem

Składnia MULTI(X)

Składnia MULTI(X) ścieżki ARC jest używana tylko na komputerach z procesorem x86. W systemie Windows NT w wersji 3.1 ta ścieżka jest prawidłowa tylko dla dysków IDE i ESDI; w systemie Windows NT w wersjach 3.5, 3.51 i 4.0 jest ona prawidłowa również dla dysków SCSI.

Składnia MULTI() wskazuje systemowi Windows NT, że w celu załadowania plików systemowych powinien odwołać się do systemu BIOS komputera. Oznacza to, że system operacyjny używa wywołań BIOS przerwania (INT) 13 w celu znalezienia i załadowania pliku NTOSKRNL.EXE oraz innych plików wymaganych do rozruchu systemu Windows NT.

Parametry X, Y, Z i W mają następujące znaczenie:

  • Parametr X jest numerem porządkowym karty, który zawsze powinien być równy 0 (przyczynę wyjaśniono poniżej).
  • Parametr Y jest zawsze równy 0 (zero), jeśli ścieżka ARC zaczyna się od parametru MULTI(), ponieważ składnia MULTI() wywołuje przerwanie INT 13, jak to opisano powyżej, i nie są potrzebne informacje parametru DISK().
  • Parametr Z jest numerem porządkowym dysku podłączonego do karty i zazwyczaj jest liczbą z zakresu od 0 do 3.
  • Parametr W jest numerem partycji. Wszystkie partycje z wyjątkiem partycji typu 5 (partycje rozszerzone MS-DOS) i typu 0 (partycje nieużywane) otrzymują numer, przy czym najpierw są numerowane partycje podstawowe, a następnie dyski logiczne. UWAGA: Pierwszym prawidłowym numerem dla parametru W jest 1, w odróżnieniu od parametrów X, Y i Z, dla których zakres wartości zaczyna się od wartości 0 (zero).
Teoretycznie ta składnia mogłaby być używana do uruchomienia systemu Windows NT na dowolnym dysku w systemie. Jednak wymagałoby to, aby wszystkie dyski były poprawnie identyfikowane za pośrednictwem standardowego interfejsu INT 13; ponieważ obsługa tego zachowania zmienia się między kontrolerami dysków i większość systemów BIOS tylko jeden kontroler dysku identyfikuje za pośrednictwem interfejsu INT 13, w praktyce bezpieczne jest używanie tej składni do uruchamiania systemu Windows NT z dwóch pierwszych dysków podłączonych do podstawowego kontrolera dysku lub z pierwszych czterech dysków w przypadku dwukanałowego kontrolera EIDE.

W czystym systemie IDE składnia MULTI() działa dla maksymalnie czterech dysków podłączonych do podstawowego i pomocniczego kanału kontrolera dwukanałowego.

W czystym systemie SCSI składnia MULTI() działa dla dwóch pierwszych dysków podłączonych do pierwszego kontrolera SCSI (czyli kontrolera, którego system BIOS jest ładowany jako pierwszy).

W mieszanym systemie SCSI i IDE składnia MULTI() działa tylko dla dysków IDE podłączonych do pierwszego kontrolera.

Składnia SCSI(X)

Składnia SCSI() jest używana zarówno na komputerach z procesorem RISC, jak i x86 i jest używana we wszystkich wersjach systemu Windows NT. Użycie notacji SCSI() wskazuje, że system Windows NT ma załadować sterownik urządzenia rozruchowego i użyć tego sterownika w celu uzyskania dostępu do partycji rozruchowej.

Na komputerze z procesorem x86 używanym sterownikiem urządzenia jest plik NTBOOTDD.SYS, który można znaleźć w katalogu głównym dysku systemowego (zazwyczaj C) i który jest kopią sterownika urządzenia dla używanego sterownika dysku.

Na komputerze z procesorem RISC, zgodnie z wymaganiami standardu RISC, sterownik jest wbudowany w oprogramowanie układowe, więc żaden plik nie jest wymagany.

W przypadku składni SCSI() parametry X, Y, Z i W mają następujące znaczenie:

  • Parametr X jest numerem porządkowym karty identyfikowanej przez sterownik NTBOOTDD.SYS.
  • Parametr Y jest identyfikatorem SCSI dysku docelowego.
  • Parametr Z jest numerem jednostki logicznej (LUN) SCSI dysku docelowego. Ten numer jest prawie zawsze równy 0 (zero).
  • Parametr W jest numerem partycji. Wszystkie partycje z wyjątkiem partycji typu 5 (partycje rozszerzone MS-DOS) i typu 0 (partycje nieużywane) otrzymują numer, przy czym najpierw są numerowane partycje podstawowe, a następnie dyski logiczne.

    UWAGA: Pierwszym prawidłowym numerem dla parametru W jest 1, w odróżnieniu od parametrów X, Y i Z, dla których zakres wartości zaczyna się od wartości 0 (zero).
W przypadku użycia notacji SCSI() wartość X zależy od pliku NTBOOTDD.SYS. Każdy sterownik SCSI w systemie Windows NT ma swoją własną metodę określania kolejności kontrolerów, chociaż zazwyczaj jest ona zgodna z kolejnością ładowania systemu BIOS kontrolerów (jeśli system BIOS jest ładowany).

Ponadto jeśli jest wiele kontrolerów, które używają różnych sterowników urządzeń, przy określaniu wartości parametru X należy wziąć pod uwagę tylko te, którymi steruje sterownik NTBOOTDD.SYS. Na przykład w przypadku kontrolera Adaptec 2940 (który używa sterownika AIC78XX.SYS) i kontrolera Adaptec 1542 (który używa sterownika AHA154X.SYS) parametr X zawsze jest równy 0. Zmienia się tylko plik NTBOOTDD.SYS:

  • Jeśli system Windows NT jest ładowany z dysku podłączonego do kontrolera Adaptec 2940, plik NTBOOTDD.SYS jest kopią pliku AIC78XX.SYS.
  • Jeśli system Windows NT jest ładowany z dysku podłączonego do kontrolera Adaptec 1542, plik NTBOOTDD.SYS jest kopią pliku AHA154X.SYS.

Przykłady ścieżek opartych na procesorze x86 i procesorze RISC

Poniżej przedstawiono przykłady prawidłowych ścieżek ARC. Pierwsze dwa przykłady są ścieżkami ARC na komputerach z procesorem x86. Przykład trzeci pochodzi z jednego wpisu rozruchowego na komputerze z procesorem RISC DEC Alpha AXP 150, ale powinien być poprawny dla wszystkich komputerów z procesorem RISC o podobnej konfiguracji dysków.

UWAGA: Jeśli masz wiele ścieżek ARC w pliku BOOT.INI oraz kombinację różnych kart SCSI zainstalowanych w komputerze, jak w przykładach 1 i 2 poniżej, zanim zamkniesz komputer w celu uruchomienia instalacji systemu Windows NT znajdującej się na dysku podłączonym do innego kontrolera SCSI, musisz skopiować odpowiedni sterownik SCSI pod nazwą pliku NTBOOTDD.SYS w katalogu głównym partycji systemowej (zazwyczaj dysku C). Jest to wymagane, ponieważ niezależnie od tego, na którym dysku znajduje się inna instalacja systemu Windows NT, plik NTBOOTDD.SYS zawsze znajduje się na partycji systemowej.

Przykład 1: Wiele kontrolerów SCSI

Jest to przykład komputera z procesorem x86 oraz zainstalowanymi następującymi dyskami i kontrolerami:

  • Dwa kontrolery SCSI Adaptec 2940, każdy z dwoma dyskami twardymi o rozmiarze 1 gigabajta (GB) oraz identyfikatorach 0 i 1.
  • Jeden kontroler dysku SCSI Adaptec 1542 z dwoma dyskami twardymi o rozmiarze 1 gigabajta (GB) oraz identyfikatorach 0 i 4.
Każdy dysk twardy ma jedną partycję podstawową o rozmiarze 1 GB. W celu lepszego objaśnienia tego przykładu partycje są ponumerowane od 1 do 6: partycje 1 i 2 identyfikują dyski 1 i 2 podłączone do pierwszego kontrolera Adaptec 2940, partycje 3 i 4 identyfikują dyski podłączone do drugiego kontrolera Adaptec 2940, a partycje 5 i 6 znajdują się na dyskach podłączonych do kontrolera Adaptec 1542. Jedna z poniższych ścieżek ARC pojawia się w pliku BOOT.INI, w zależności od tego, na której partycji zainstalowano system Windows NT. W tym przykładzie założono, że system Windows NT jest zainstalowany w katalogu o nazwie WINNT35:

System Windows NT zainstalowany w odpowiedniej ścieżce ARC

Partycja1 (pierwszy kontroler Adaptec 2940) multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja2 (pierwszy kontroler  2940)        multi(0)disk(0)rdisk(1)partition(1)\WINNT35
Partycja3 (drugi kontroler Adaptec 2940)    scsi(1)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja4 (drugi kontroler Adaptec 2940)    scsi(1)disk(1)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja5 (kontroler Adaptec 1542)          scsi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja6 (kontroler Adaptec 1542)          scsi(0)disk(4)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
				


UWAGI: W przypadku partycji 3 i 4 plik NTBOOTDD.SYS jest kopią sterownika AIC78XX.SYS, w przypadku partycji 5 i 6 plik NTBOOTDD.SYS jest kopią sterownika AHA154X.SYS. Jako alternatywę dla ścieżek ARC partycji 1 i 2 można podstawić następujące ścieżki, pod warunkiem, że plik NTBOOTDD.SYS jest kopią sterownika AIC78XX.SYS:

System Windows NT zainstalowany w odpowiedniej ścieżce ARC

Partycja1 (pierwszy kontroler Adaptec 2940) scsi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja2 (pierwszy kontroler Adaptec 2940) scsi(0)disk(1)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
				


Jednak Instalator systemu Windows NT zawsze używa składni MULTI() dla pierwszych dwóch dysków.

Przykład 2: Środowisko mieszane IDE i SCSI

Jest to przykład komputera z procesorem x86 oraz zainstalowanymi następującymi dyskami i kontrolerami:

  • Dwukanałowy kontroler EIDE z trzema dyskami o rozmiarze 1 GB, dwoma podłączonymi do kanału podstawowego i jednym podłączonym do kanału pomocniczego.
  • Kontroler Adaptec SCSI 2940 z jednym dyskiem twardym o rozmiarze 4 GB i identyfikatorze 3.
Każdy z trzech dysków EIDE ma jedną partycję o rozmiarze 1 GB, dysk SCSI ma cztery partycje o rozmiarze 1 GB. W celu lepszego objaśnienia tego przykładu partycje są ponumerowane od 1 do 7: partycje 1 i 2 identyfikują dyski 1 i 2 podłączone do podstawowego kanału kontrolera EIDE, partycja 3 znajduje się dysku podłączonym do kanału pomocniczego, a partycje 4, 5, 6 i 7 na dysku SCSI. Jedna z poniższych ścieżek ARC pojawia się w pliku BOOT.INI, w zależności od tego, na której partycji zainstalowano system Windows NT. W tym przykładzie założono, że system Windows NT jest zainstalowany w katalogu o nazwie WINNT35:

System Windows NT zainstalowany w odpowiedniej ścieżce ARC

Partycja1 (podstawowy kanał EIDE)    Multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja2 (podstawowy kanał EIDE)    multi(0)disk(0)rdisk(1)partition(1)\WINNT35
Partycja3 (pomocniczy kanał EIDE)    multi(0)disk(0)rdisk(2)partition(1)\WINNT35
Partycja4 (kontroler Adaptec 2940)   scsi(0)disk(3)rdisk(0)partition(1)\WINNT35
Partycja5 (kontroler Adaptec 2940)   scsi(0)disk(3)rdisk(0)partition(2)\WINNT35
Partycja6 (kontroler Adaptec 2940)   scsi(0)disk(3)rdisk(0)partition(3)\WINNT35
Partycja7 (kontroler Adaptec 2940)   scsi(0)disk(3)rdisk(0)partition(4)\WINNT35
				


UWAGI: Do ładowania systemu Windows NT z partycji od 4 do 7 potrzebny jest plik NTBOOTDD.SYS będący kopią sterownika AIC78XX.SYS.

Przykład 3: Zmienne rozruchowe na komputerze DEC Alpha AXP 150

Na komputerze RISC wszystkie ścieżki rozruchowe są zdefiniowane przez oprogramowanie układowe. Podczas tworzenia nowego wpisu rozruchowego dla komputera RISC oprogramowanie układowe prowadzi przez serię monitów, które pomagają w poprawnym określeniu ścieżek; więc jeśli nie jest edytowany wpis rozruchowy, który już nie działa, na komputerze RISC nigdy nie powinna zajść konieczność bezpośredniego edytowania ścieżek ARC.

Następujący przykład jest wpisem rozruchowym na komputerze DEC Alpha AXP 150 z jednym dyskiem twardym o identyfikatorze 0, który jest podzielony na partycje, jak następuje:

  • Jedna partycja systemowa o rozmiarze 4 MB.
  • Jedna partycja rozruchowa o rozmiarze 396 MB.
System Windows NT jest zainstalowany na partycji rozruchowej w katalogu o nazwie WINNT35. Katalogiem pliku OSLOADER jest katalog OS\WINNT35, ale znajduje się on na partycji systemowej. Wpis rozruchowy ma następujące wartości:

   SYSTEMPARTITION scsi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)
   OSLOADER  scsi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\os\winnt35\osloader.exe
   OSLOADPARTITION scsi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)
   OSLOADFILENAME  \WINNT35
				

Właściwości

Numer ID artykułu: 102873 - Ostatnia weryfikacja: 25 września 2003 - Weryfikacja: 3.1
Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Windows NT Advanced Server 3.1
  • Microsoft Windows NT Server 3.5
  • Microsoft Windows NT Server 3.51
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Standard Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.1
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.5
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.51
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Advanced Server 3.1
Słowa kluczowe: 
kbhowto kbusage KB102873

Przekaż opinię

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com