Windows Live
Facebook
Twitter
Linkedin
Digg it
Yahoo
Delicious
StumbleUpon
Yammer
Reddit
Technorati
FriendFeed
EmailΑναγν. άρθρου: 224526 - Τελευταία αναθεώρηση: Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2006 - Αναθεώρηση: 4.0 Τα Windows NT 4.0 υποστηρίζουν διαμέρισμα συστήματος με μέγιστο μέγεθος 7,8 GB
Περίληψη Παρόλο που τα Microsoft Windows NT 4.0 έχουν θεωρητικά τη
δυνατότητα να υποστηρίζουν διαμερίσματα μεγέθους έως και 16 exabyte
χρησιμοποιώντας το σύστημα αρχείων NTFS, το μέγιστο μέγεθος του διαμερίσματος
του συστήματος είναι περιορισμένο στα 7,8 gigabyte (GB). Σημείωση Εάν εγκαταστήσετε ενημερωμένες εκδόσεις λογισμικού σε έναν υπολογιστή που βασίζεται στα Windows NT 4.0 και διαθέτει διαμέρισμα συστήματος μεγαλύτερο από 7,8 GB, ενδέχεται να μην γίνει σωστά η επανεκκίνηση του υπολογιστή. Για παράδειγμα, μετά την εγκατάσταση μιας ενημερωμένης έκδοσης ασφαλείας, ενδέχεται να εμφανιστεί το ακόλουθο μήνυμα λάθους κατά την επανεκκίνηση του υπολογιστή σας: OS Loader v4.01 Disk I/O error status=00000001 Windows NT could not start because the following file is missing or corrupt: winnt\system32\Ntoskrnl.exe Please reinstall a copy of the above file. Περισσότερες πληροφορίες Το διαμέρισμα του συστήματος έχει οριστεί ως το διαμέρισμα
που περιέχει τα αρχεία που είναι απαραίτητα για την αρχική εκκίνηση του
συστήματος. Για τα Windows NT, τα αρχεία είναι Ntdetect.com, NTLDR, Boot.ini
και ορισμένες φορές Ntbootdd.sys. Το διαμέρισμα εκκίνησης έχει οριστεί ως το διαμέρισμα που περιέχει τα αρχεία του συστήματος. Για τα Windows NT, αυτό είναι το διαμέρισμα που περιέχει το φάκελο %SystemRoot%\System32. Το διαμέρισμα του συστήματος και το διαμέρισμα εκκίνησης είναι δυνατό να βρίσκονται στο ίδιο διαμέρισμα ή και σε διαφορετικά διαμερίσματα. Λόγω του ότι σε έναν υπολογιστή είναι δυνατό να είναι εγκατεστημένα πολλά λειτουργικά συστήματα, ένας υπολογιστής μπορεί να έχει πολλά διαμερίσματα εκκίνησης, αλλά μόνο ένα διαμέρισμα του συστήματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το διαμέρισμα εκκίνησης πρέπει να βρίσκεται εξ' ολοκλήρου μέσα στα πρώτα 7,8 GB της μονάδας δίσκου. Εάν το αρχείο Boot.ini χρησιμοποιεί τη σύνταξη multi() για τον εντοπισμό του διαμερίσματος εκκίνησης, το NTLDR χρησιμοποιεί τη διασύνδεση INT13 για τη φόρτωση του HAL (Hardware Abstraction Layer), του πυρήνα και των προγραμμάτων οδήγησης συσκευών που ξεκινούν κατά την εκκίνηση. Σε αυτήν την περίπτωση, τα συγκεκριμένα αρχεία πρέπει να βρίσκονται στην καθορίσιμη περιοχή των 7,8 GB της διασύνδεσης INT13. Εάν το αρχείο Boot.ini χρησιμοποιεί τη σύνταξη scsi() για την εύρεση του διαμερίσματος εκκίνησης, τότε θα πρέπει να υπάρχει στο διαμέρισμα του συστήματος ένα αρχείο με το όνομα Ntbootdd.sys. Το αρχείο αυτό αποτελεί απλώς ένα μετονομασμένο αντίγραφο του προγράμματος οδήγησης του ελεγκτή δίσκου. Σε αυτήν την περίπτωση, το NTLDR χρησιμοποιεί το πρόγραμμα οδήγησης Ntbootdd.sys για πρόσβαση στο δίσκο κατά τη φόρτωση του HAL (Hardware Abstraction Layer), του πυρήνα και των προγραμμάτων οδήγησης συσκευών που ξεκινούν κατά την εκκίνηση. Η καθορίσιμη περιοχή του δίσκου προσδιορίζεται από αυτό το πρόγραμμα οδήγησης. Κατά την πρώτη εκκίνηση ενός υπολογιστή που βασίζεται σε επεξεργαστή Intel, προκύπτουν διάφορα πράγματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη φόρτωση και την εκκίνηση του λειτουργικού συστήματος. Η διαδικασία αυτή, γνωστή ως διαδικασία εκκίνησης (bootstrap process), έχει εγγενείς περιορισμούς υλικού και λογισμικού, χωρίς τους οποίους τα Windows NT δεν είναι δυνατό να λειτουργήσουν. Οι περιορισμοί αυτοί είναι που εμποδίζουν τα Windows NT 4.0 από το να χρησιμοποιούν ένα διαμέρισμα μεγαλύτερο από 7,8 GB ως διαμέρισμα του συστήματος. Κατά τη διαδικασία εκκίνησης (bootstrap process), ο μόνος μηχανισμός που είναι διαθέσιμος στα Windows NT (ή οποιοδήποτε άλλο λειτουργικό σύστημα) για πρόσβαση στη μονάδα δίσκου είναι ένα σύνολο λειτουργιών στο BIOS, γνωστό ως Διακοπή 13 (Interrupt 13-INT13). Οι λειτουργίες INT13 δίνουν τη δυνατότητα σε ένα κώδικα χαμηλού επιπέδου να διαβάζει και να γράφει στη μονάδα δίσκου, αναγνωρίζοντας ένα συγκεκριμένο τομέα στη μονάδα δίσκου. Όταν η αρχιτεκτονική της INT13 αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80, η δυνατότητα των σκληρών δίσκων πολλαπλών gigabyte δεν είχε ληφθεί υπόψη. Οι λειτουργίες INT13 ορίζουν 24 bit, για να περιγράψουν έναν τομέα στο σκληρό δίσκο. Αυτό αναλύεται σε ένα μέγιστο 256 κεφαλών (ή πλευρών), 1024 κυλίνδρων και 63 τομέων. Με τους αριθμούς αυτούς, μόνο 256*1024*63 (ή 16.515.072) τομείς μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τις λειτουργίες INT13. Σε ένα τυπικό 512 byte ανά τομέα, αυτό είναι 8.455.716.864 byte ή περίπου 7,8 GB. Σημειώστε ότι για τις περισσότερες μονάδες μόντεμ, το BIOS του υπολογιστή πρέπει να υποστηρίζει κάποια μορφή μετάφρασης τομέα για τις λειτουργίες του BIOS, για να αναγνωρίζει τα πρώτα 7,8 GB του χώρου στο δίσκο. Το BIOS, σε όλους σχεδόν τους υπολογιστές με μόντεμ, υποστηρίζει τη δυνατότητα "Logical Block Addressing" (LBA), η οποία επιτρέπει στις λειτουργίες INT13 να αναγνωρίζουν τα πρώτα 7,8 GB χώρου του δίσκου, ανεξάρτητα από τη φυσική γεωμετρία της μονάδας δίσκου. Οι λειτουργίες INT13 αποτελούν το μοναδικό διαθέσιμο μέσο, για να αποκτήσει το λειτουργικό σύστημα πρόσβαση στη μονάδα δίσκου και στο διαμέρισμα του συστήματος, έως ότου το λειτουργικό σύστημα φορτώσει επιπλέον προγράμματα οδήγησης που του δίνουν τη δυνατότητα να αποκτήσει πρόσβαση στη μονάδα δίσκου χωρίς να πηγαίνει μέσω της INT13. Συνεπώς, τα Windows NT 4.0 δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν ένα διαμέρισμα του συστήματος μεγαλύτερο από 7,8 GB. Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το διαμέρισμα του συστήματος πρέπει να βρίσκεται εξ' ολοκλήρου μέσα στα πρώτα 7,8 GB του φυσικού δίσκου. Τα Windows NT έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν ένα διαμέρισμα 7,8 GB, μόνο αν το διαμέρισμα ξεκινά στην αρχή της φυσικής μονάδας δίσκου. Σημείωση Άλλα διαμερίσματα, εκτός από το διαμέρισμα του συστήματος, δεν επηρεάζονται από αυτούς τους περιορισμούς. Άλλα λειτουργικά συστήματα, όπως το Microsoft Windows 95 OEM Service Release 2, Microsoft Windows 98 και Microsoft Windows 2000, δεν έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν εκκίνηση από μεγαλύτερα διαμερίσματα, λόγω του ότι τα λειτουργικά αυτά συστήματα δημιουργήθηκαν αφότου η βιομηχανία υπολογιστών όρισε ένα νέο πρότυπο για τις λειτουργίες INT13 του BIOS (τις "επεκτάσεις INT13") και υλοποίησε αυτή τη νέα λειτουργία σε κατασκευασμένες μητρικές πλακέτες. Για το λόγο του ότι τα Windows NT 4.0 δημιουργήθηκαν πριν από την επινόηση αυτού του νέου προτύπου, δεν είναι ενήμερα για τη νέα αυτή τεχνολογία και δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις λειτουργίες της. Κατά την εγκατάσταση των Windows NT 4.0, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα διαμέρισμα του συστήματος με μέγιστο μέγεθος 4 GB. Αυτό προκύπτει, επειδή η Εγκατάσταση (Setup) διαμορφώνει το διαμέρισμα χρησιμοποιώντας το σύστημα αρχείων FAT. Εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ένα διαμέρισμα NTFS, το διαμέρισμα μετατρέπεται σε NTFS μετά την πρώτη επανεκκίνηση. Το σύστημα αρχείων FAT έχει περιορισμό συστήματος αρχείων (δεν συνδέεται με κανέναν από τους περιορισμούς του BIOS) 4 GB. Όταν εκτελείτε μια εγκατάσταση χωρίς παρακολούθηση, η χρήση της οδηγίας ExtendOEMPartition σε ένα αρχείο Unattend.txt μπορεί να επεκτείνει το διαμέρισμα του συστήματος σε μέγιστο μέγεθος 7,8 GB. Μελλοντικά, ενδέχεται να έρθουν στο προσκήνιο και επιπλέον περιορισμοί. Παρόλο που το σύστημα αρχείων NTFS είναι δυνατό να αναγνωρίσει 16 exabyte χώρου δίσκου σε ένα μόνο διαμέρισμα, οι τρέχοντες συνδυασμοί που έχουν χωρίσει το δίσκο σε διαμερίσματα αποθηκεύουν πληροφορίες του διαμερίσματος σε δομές που περιορίζουν το μέγεθος των διαμερισμάτων σε 2^32 τομείς ή 2 terabyte. Η διασύνδεση υλικού ATA χρησιμοποιεί διευθύνσεις 28-bit, οι οποίες υποστηρίζουν μονάδες δίσκου που έχουν μέγεθος 2^24 τομέων ή 137 GB. Οι περιορισμοί αυτοί ενδέχεται να εφαρμόζονται και σε άλλα διαμερίσματα, εκτός από το διαμέρισμα του συστήματος. Σημειώστε ότι οι περιορισμοί του συστήματος αρχείων και οι περιορισμοί του υλικού υφίστανται ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον και ο πιο περιοριστικός από τους δύο αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα στο μέγιστο μέγεθος διαμερίσματος. Ένας άλλος παράγοντας, τον οποίο πρέπει να έχετε υπόψη σας όταν αντιμετωπίζετε προβλήματα των διαμερισμάτων είναι ότι οι κατασκευαστές σκληρών δίσκων χρησιμοποιούν συχνά δεκαδικά megabyte (1 megabyte = 1.000.000 byte), ενώ τα Windows NT χρησιμοποιούν δυαδικά megabyte (1 megabyte = 1.048.576 byte). Η χρήση και των δύο ορισμών ενός megabyte σε υπολογισμούς, ίσως συχνά αιτιολογεί το "χαμένο" χώρος στο δίσκο. Επίσης, το άρθρο αυτό υποθέτει ένα μέγεθος τομέα 512 byte σε όλους τους υπολογισμούς. Αν και ένας τομέας 512-byte έχει γίνει ένα εκ των πραγμάτων βιομηχανικό πρότυπο, είναι πιθανό ότι οι κατασκευαστές δίσκων θα μπορούσαν να παράγουν μονάδες δίσκου με διαφορετικό μέγεθος τομέα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα αντίστοιχη αλλαγή στα όρια των διαμερισμάτων. Τα διαμερίσματα είναι βασισμένα σε υπολογισμούς των κυλίνδρων, των κεφαλών και των τομέων και όχι σε υπολογισμούς των byte. Συνεπώς, μια αλλαγή στα byte ανά τομέα προκαλεί επίσης αλλαγή στα byte ανά διαμέρισμα. Αναφορές Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δημιουργία
διαμερισμάτων δίσκου και τους περιορισμούς της, ανατρέξτε στα ακόλουθα άρθρα
της Γνωσιακής Βάσης της Microsoft (Knowledge Base): 114841
(http://support.microsoft.com/kb/114841/EL/
)
Διαδικασία εκκίνησης και περιορισμοί σκληρού δίσκου των Windows NT 119497
(http://support.microsoft.com/kb/119497/EL/
)
Το διαμέρισμα εκκίνησης που δημιουργήθηκε κατά την Εγκατάσταση (Setup) περιορίζεται σε 4 Gigabyte 197667
(http://support.microsoft.com/kb/197667/EL/
)
Εγκατάσταση του Windows NT Server σε μεγάλο σκληρό δίσκο IDE 185773
(http://support.microsoft.com/kb/185773/EL/
)
Καταστροφή του NTFS σε μονάδες δίσκου > 4 GB χρησιμοποιώντας ExtendOEMPartition 227879
(http://support.microsoft.com/kb/227879/EL/
)
Διαμόρφωση με χρήση του βοηθητικού προγράμματος ρύθμισης παραμέτρων πίνακα της Compaq Οι πληροφορίες σε αυτό το άρθρο ισχύουν για:
| Άλλοι πόροι Tοποθεσίες υποστήριξης
ΚοινότηταΜεταφράσεις άρθρων
|
Επιστροφή στην αρχή
