System Windows NT 4.0 obsługuje partycję systemową o maksymalnym rozmiarze 7,8 GB

Tłumaczenia artykułów Tłumaczenia artykułów
Numer ID artykułu: 224526 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady.
Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Streszczenie

Chociaż system Windows NT 4.0 może teoretycznie obsługiwać partycje o maksymalnej wielkości 16 eksabajtów w systemie plików NTFS, maksymalny rozmiar partycji systemowej jest ograniczony do 7,8 gigabajta (GB).

Więcej informacji

Partycję systemową definiuje się jako partycję zawierającą pliki potrzebne do uruchomienia systemu. W systemie Windows NT są to pliki Ntdetect.com, NTLDR, Boot.ini i niekiedy Ntbootdd.sys.

Partycję rozruchową definiuje się jako partycję zawierającą pliki systemowe. W systemie Windows NT jest to partycja zawierająca folder %SystemRoot%\System32 folder.

Partycja systemowa i rozruchowa mogą znajdować się na tej samej lub na różnych partycjach. Ponieważ na jednym komputerze może być zainstalowanych wiele systemów operacyjnych, komputer może mieć wiele partycji rozruchowych, lecz komputer ma tylko jedną partycję systemową.

W pewnych wypadkach partycja rozruchowa musi mieścić się w całości w pierwszych 7,8 GB dysku. Jeśli w pliku Boot.ini do lokalizowania partycji rozruchowej służy konstrukcja składniowa multi(), program NTLDR używa interfejsu INT13 do załadowania warstwy HAL, jądra i sterowników urządzeń startu rozruchowego. Wówczas pliki te muszą znajdować się w obszarze adresowalnym 7,8 GB interfejsu INT13. Jeśli w pliku Boot.ini do odnajdowania partycji rozruchowej służy konstrukcja składniowa scsi(), wówczas plik Ntbootdd.sys powinien znajdować się na partycji systemowej. Ten plik jest po prostu kopią sterownika kontrolera dysku pod zmienioną nazwą. W tym wypadku program NTLDR za pomocą sterownika Ntbootdd.sys uzyskuje dostęp do dysku podczas ładowania warstwy HAL, jądra i sterowników urządzeń startu rozruchowego. Ten sterownik wyznacza obszar adresowalny dysku.

Przy rozruchu komputera z procesorem typu Intel następuje wiele zdarzeń, które powodują załadowanie i uruchomienie systemu operacyjnego. Ten proces, zwany procesem ładowania początkowego, wiąże się z pewnymi ograniczeniami swoistymi dla sprzętu i oprogramowania, których system Windows NT nie jest w stanie przekroczyć. To te ograniczenia uniemożliwiają użycie w systemie Windows NT 4.0 partycji o rozmiarze większym niż 7,8 GB jako partycji systemowej.

Podczas ładowania początkowego jedynym mechanizmem dostępu do dysku, jaki może być użyty w systemie Windows NT (i każdym innym systemie operacyjnym), jest zbiór funkcji systemu BIOS określany mianem przerwania 13 (INT13). Funkcje INT13 umożliwiają kodowi niskiego poziomu odczyt i zapis na dysku przez adresowanie określonego sektora na dysku. Kiedy w latach 80. opracowywano architekturę przerwania INT13, nie brano pod uwagę możliwości istnienia dysków twardych o wielkości wielu gigabajtów. Funkcje INT13 za pomocą 24 bitów opisują sektor na dysku twardym. Ten opis pozwala na użycie maksymalnie 256 głowic (lub stron), 1024 cylindrów i 63 sektorów. Te liczby mówią, że tylko 256*1024*63 (czyli 16 515 072) sektorów można adresować za pomocą funkcji INT13. Przy standardowej wielkości sektora – 512 bajtów – jest to 8 455 716 864 bajtów, czyli w przybliżeniu 7,8 GB. Należy pamiętać, że dla większości nowoczesnych dysków system BIOS komputera musi obsługiwać jakiś rodzaj translacji funkcji BIOS, aby adresowanie pierwszych 7,8 GB miejsca na dysku było możliwe. System BIOS w praktycznie wszystkich nowoczesnych komputerach obsługuje „logiczne adresowanie bloków” (LBA, Logical Block Addressing), które umożliwia funkcjom INT13 adresowanie pierwszych 7,8 GB miejsca na dysku niezależnie od fizycznej geometrii dysku.

Funkcje INT13 to jedyna metoda dostępu do dysku i partycji systemowej, jaką dysponuje system operacyjny do momentu załadowania przez system operacyjny dodatkowych sterowników, które umożliwią dostęp do dysku bez przerwania INT13. System Windows NT 4.0 nie może zatem użyć partycji systemowej większej niż 7,8 GB. W istocie cała partycja systemowa musi znajdować się na pierwszych 7,8 GB dysku fizycznego. System Windows NT może skorzystać z partycji systemowej wielkości 7,8 GB tylko wtedy, gdy partycja zaczyna się od początku dysku fizycznego.

UWAGA: Te ograniczenia nie dotyczą partycji innych niż partycja systemowa.

Inne systemy operacyjne takie jak Microsoft Windows 95 OEM Service Release 2, Microsoft Windows 98 i Microsoft Windows 2000 mogą dokonywać rozruchu z większych partycji, ponieważ te systemy operacyjne zostały napisane po zdefiniowaniu nowego branżowego standardu funkcji INT13 w systemie BIOS (tzw. „rozszerzenia funkcji INT13”) i zaimplementowaniu tych funkcji na produkowanych płytach głównych. Ponieważ system Windows NT 4.0 napisano przed wynalezieniem nowego standardu, system Windows NT 4.0 nie obsługuje tej nowej technologii i nie może skorzystać z jej właściwości.

Przy instalowaniu systemu Windows NT 4.0 można utworzyć partycję systemową o maksymalnej wielkości 4 GB. Jest tak dlatego, że Instalator najpierw formatuje partycje w systemie plików FAT. Jeśli ma być używana partycja NTFS, po pierwszym ponownym uruchomieniu systemu partycja ta zostanie przekonwertowana na NTFS. System plików FAT ma ograniczenie wielkości systemu plików (niezwiązane z ograniczeniami systemu BIOS) do 4 GB. Przy przeprowadzaniu instalacji nienadzorowanej użycie dyrektywy ExtendOEMPartition w pliku Unattend.txt powoduje rozszerzenie partycji systemowej do maksymalnej wielkości 7,8 GB.

W przyszłości w grę mogą wchodzić także inne ograniczenia. Chociaż system plików NTFS może adresować do 16 eksabajtów miejsca na dysku na jednej partycji, w aktualnych schematach partycjonowania informacje o partycjach są przechowywane w strukturach ograniczających rozmiar partycji do 2^32 sektorów, czyli 2 terabajtów. Interfejs sprzętowy ATA korzysta z adresowania 28-bitowego, które obsługuje dyski mające rozmiar 2^24 sektorów, czyli 137 GB. Te ograniczenia mogą dotyczyć także innych partycji niż partycja systemowa.

Należy zauważyć, że ograniczenia systemu plików i sprzętu istnieją niezależnie od siebie, a maksymalny rozmiar partycji jest wyznaczony przez ograniczenie bardziej restryktywne. Innym czynnikiem, który należy brać pod uwagę przy rozwiązywaniu problemów z partycjami, jest to, iż producenci dysków twardych korzystają z „dziesiętnych megabajtów” (1 megabajt = 1 000 000 bajtów), podczas gdy system Windows NT korzysta z notacji „binarnych megabajtów” (1 megabajt = 1 048 576 bajtów). Użycie obu definicji megabajta w obliczeniach często prowadzi do pozornie „zagubionego” miejsca na dysku. W tym artykule przyjęto także rozmiar sektora wielkości 512 bajtów. Chociaż 512-bajtowy sektor stał się faktycznym standardem branżowym, jest możliwe wyprodukowanie dysków o innym rozmiarze sektora przez producentów dysków. Spowodowałoby to pojawienie się odpowiedniej zmiany w ograniczeniach rozmiaru partycji. Rozmiar partycji zależy od obliczeń w kategoriach cylindrów, głowic i sektorów, a nie bajtów. Dlatego też zmiana w liczbie bajtów na sektor powoduje zmianę liczby bajtów przypadających na partycję.

Materiały referencyjne

Aby uzyskać dodatkowe informacje o partycjonowaniu dysków i ograniczeniach, zobacz następujące artykuły z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
114841 Windows NT Boot Process and Hard Disk Constraints
119497 Boot Partition Created During Setup Limited to 4 Gigabytes
197667 Installing Windows NT Server on a Large IDE Hard Disk
185773 NTFS Corruption on Drives > 4 GB Using ExtendOEMPartition
227879 Formatting Using the Compaq Array Configuration Utility

Właściwości

Numer ID artykułu: 224526 - Ostatnia weryfikacja: 25 września 2003 - Weryfikacja: 2.1
Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Windows NT Server 4.0, Terminal Server Edition Service Pack 4
  • Microsoft Windows NT Server 3.51
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Standard Edition
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 1
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 2
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 3
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 4
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 5
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 6
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 6a
  • Microsoft Windows NT Server 4.0 Enterprise Edition
  • Microsoft Windows NT 4.0 Service Pack 4
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.5
  • Microsoft Windows NT Workstation 3.51
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
  • Microsoft Windows NT Workstation 4.0 Developer Edition
Słowa kluczowe: 
kbinfo KB224526

Przekaż opinię

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com