Select the product you need help with
Porównanie 32- i 64-bitowej architektury pamięci w 64-bitowych wersjach systemów Windows XP i Windows Server 2003Numer ID artykułu: 294418 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady. Na tej stronieStreszczenie
W następującej tabeli porównano zwiększone zasoby maksymalne komputerów z 64-bitowymi wersjami systemu Windows oraz 64-bitowym procesorem Intel z istniejącymi maksymalnymi zasobami 32-bitowymi.
Zwiń tę tabelę
Więcej informacjiPamięć wirtualnaJest to jedna z metod rozszerzania zasobów dostępnej pamięci fizycznej w komputerze. Jeśli w systemie jest używana pamięć wirtualna, system operacyjny tworzy plik stronicowania, czyli plik wymiany, i dzieli pamięć na jednostki nazywane stronami. Strony, do których ostatnio były odwołania, znajdują się w pamięci fizycznej, czyli pamięci RAM. Jeśli przez pewien czas do danej strony nie ma żadnych odwołań, jest ona zapisywana w pliku stronicowania. Operacja ta jest nazywana „wymianą” pamięci lub wyjściem strony (page out). Jeśli do tej pamięci odwoła się później jakikolwiek program, system operacyjny wczyta stronę pamięci z pliku stronicowania do pamięci fizycznej, co również jest nazywane „wymianą” lub wejściem strony (page in). Łączna ilość pamięci dostępna dla programów jest równa sumie ilości pamięci fizycznej w komputerze oraz rozmiaru pliku stronicowania. W krótszej perspektywie istotne jest to, że zwiększenie przestrzeni adresowej jest korzystne nawet dla aplikacji 32-bitowych, jeśli zostały uruchomione w systemie Windows w wersji x64. Aplikacje skompilowane z opcją /LARGEADDRESSAWARE, które w 32-bitowym systemie Windows wymagałyby użycia przełącznika /3GB, będą automatycznie w stanie adresować 4 GB pamięci wirtualnej bez żadnych zmian czy przełączników rozruchu w systemie Windows w wersji x64. Ponadto system operacyjny oczywiście nie musi udostępniać tych 4 GB przestrzeni. Oznacza to, że wcale nie jest ograniczony.Plik stronicowaniaJest to plik na dysku, za pomocą którego komputer zwiększa pojemność magazynu fizycznego używanego jako pamięć wirtualna.HiperprzestrzeńJest to specjalny region używany do mapowania listy zestawu roboczego procesu i tymczasowego mapowania innych fizycznych stron na potrzeby takich operacji, jak zerowanie strony na liście wolnych (gdy lista zerowa jest pusta i jest potrzebna strona zerowa), unieważnianie wpisów tabeli stron w innych tabelach stron (na przykład wtedy, gdy strona została usunięta z listy gotowości) oraz, w aspekcie tworzenia procesów, konfigurowanie przestrzeni adresowej nowego procesu.Pula stronicowanaJest to region pamięci wirtualnej w przestrzeni systemu, który może być wstawiany do zestawu roboczego procesu systemu lub z niego usuwany. Pula stronicowana jest tworzona podczas inicjowania systemu i używana przez składniki trybu jądra do przydzielania pamięci systemowej. W systemach jednoprocesorowych są dwie pule stronicowane, a w wieloprocesorowych — cztery. Obecność więcej niż jednej puli stronicowanej sprawia, że kod systemowy rzadziej się blokuje przy równoczesnych wywołaniach procedur puli.Pula niestronicowanaJest to pula pamięci składająca się z zakresów adresów wirtualnych systemu, które muszą się znajdować w pamięci fizycznej przez cały czas, w związku z czym można uzyskać do nich dostęp z dowolnej przestrzeni adresowej bez wykonywania operacji we/wy na stronach. Pula niestronicowana jest tworzona podczas inicjowania systemu i używana przez składniki trybu jądra do przydzielania pamięci systemowej.Bufor systemuSą to strony używane do mapowania otwartych plików w buforze systemu.Wpisy PTE systemuPula wpisów tabeli stron, używana do mapowania takich stron systemu, jak przestrzeń we/wy, stosy jądra i listy deskryptorów pamięci. W programach 64-bitowych jest stosowany 16-terabajtowy model dostrajania (8 terabajtów użytkownika i 8 terabajtów jądra). W programach 32-bitowych jest stosowany 4-gigabajtowy model dostrajania (2 GB użytkownika i 2 GB jądra). Oznacza to, że procesy 32-bitowe uruchomione w 64-bitowych wersjach systemu Windows korzystają z 4-gigabajtowego modelu dostrajania (2 GB użytkownika i 2 GB jądra). 64-bitowe wersje systemu Windows nie obsługują przełącznika /3GB w opcjach rozruchu. 64-bitowy wskaźnik może teoretycznie adresować maksymalnie 16 eksabajtów. Obecnie w 64-bitowych wersjach systemu Windows jest zaimplementowana przestrzeń adresowa o maksymalnej pojemności 16 terabajtów.WłaściwościNumer ID artykułu: 294418 - Ostatnia weryfikacja: 13 czerwca 2007 - Weryfikacja: 5.3 Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
| Tłumaczenia artykułów
|


Powrót na górę








