JAK: Konfigurowanie systemu DNS w systemie Windows 2000 dla dostępu do Internetu

Tłumaczenia artykułów Tłumaczenia artykułów
Numer ID artykułu: 300202 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady.
Ten artykuł został opublikowany wcześniej pod numerem PL300202
Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Na tej stronie

Streszczenie

System DNS (Domain Name System) stanowi podstawowe narzędzie rozpoznawania nazw używane w Internecie. System DNS obsługuje rozpoznawanie nazw hostów oraz odpowiadających im adresów Internetowych. W tym przewodniku opisano krok po kroku sposób konfigurowania systemu DNS dla dostępu do Internetu.

Rozpoczynanie przy użyciu serwera autonomicznego działającego w systemie Windows 2000

Ten serwer będzie pełnił funkcję serwera DNS w sieci. W pierwszym kroku serwerowi przypisuje się statyczny adres IP (Internet Protocol). Serwer DNS nie może używać dynamicznie przypisywanego adresu IP, ponieważ dynamiczna zmiana adresu może spowodować, że klienci stracą kontakt z serwerem DNS.

Krok 1: Konfigurowanie protokołu TCP/IP

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Ustawienia, a następnie kliknij polecenie Panel sterowania.
  2. Kliknij dwukrotnie ikonę Połączenia sieciowe i telefoniczne.
  3. Kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę Połączenie lokalne, a następnie kliknij polecenie Właściwości.
  4. Kliknij pozycję Protokół internetowy (TCP/IP), a następnie kliknij przycisk Właściwości.
  5. Przypisz serwerowi statyczny adres IP, maskę podsieci i adres bramy.
  6. Kliknij przycisk Zaawansowane, a następnie kliknij kartę DNS.
  7. Kliknij opcję Dołącz sufiksy DNS: podstawowy i konkretnego połączenia.
  8. Kliknij, aby zaznaczyć pole wyboru Dołącz sufiksy nadrzędne podstawowego sufiksu DNS.
  9. Kliknij, aby zaznaczyć pole wyboru Zarejestruj adresy tego połączenia w DNS.

    Należy pamiętać, że serwery DNS działające w systemie Windows 2000 muszą wskazywać na siebie (w DNS). Jeśli serwer musi rozpoznawać nazwy zgrupowane u usługodawcy internetowego (ISP), należy skonfigurować usługę przesyłania dalej. Usługi przesyłania dalej są omówione dalej w tym artykule.
  10. Kliknij przycisk OK, aby zamknąć właściwości zaawansowanych ustawień TCP/IP.
  11. Kliknij przycisk OK, aby zaakceptować zmiany konfiguracji protokołu TCP/IP.
  12. Kliknij przycisk OK, aby zamknąć właściwości połączenia lokalnego.

    UWAGA: Jeśli zostanie wyświetlone ostrzeżenie dotyczące usługi buforowanego rozpoznawania nazw DNS, kliknij przycisk OK, aby odrzucić ostrzeżenie. Usługa buforowanego rozpoznawania nazw próbuje skontaktować się z serwerem DNS, ale konfigurowanie serwera DNS nie zostało jeszcze ukończone.

Krok 2: Instalowanie serwera DNS firmy Microsoft

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Ustawienia, a następnie kliknij polecenie Panel sterowania.
  2. Kliknij dwukrotnie ikonę Dodaj/Usuń programy.
  3. Kliknij ikonę Dodaj/Usuń składniki systemu Windows.
  4. Zostanie uruchomiony Kreator składników systemu Windows. Kliknij przycisk Dalej.
  5. Kliknij pozycję Usługi sieciowe, a następnie kliknij przycisk Szczegóły.
  6. Kliknij, aby zaznaczyć pozycję System DNS (Domain Name System), a następnie kliknij przycisk OK.
  7. Kliknij przycisk OK, aby rozpocząć instalację serwera. Serwer DNS i pliki narzędziowe zostaną skopiowane na komputer.

Krok 3: Konfigurowanie serwera DNS za pomocą Menedżera DNS

Po wykonaniu poniższych kroków serwer DNS zostanie skonfigurowany za pomocą przystawki Menedżer DNS w konsoli MMC (Microsoft Management Console).
  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Programy, wskaż polecenie Narzędzia administracyjne, a następnie kliknij polecenie DNS.
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy pozycję Strefy wyszukiwania do przodu, a następnie kliknij polecenie Nowa strefa.
  3. Po uruchomieniu Kreatora nowej strefy, kliknij przycisk Dalej. Pojawi się monit o wprowadzenie typu strefy. Można wybrać jeden z następujących typów strefy:
    • Zintegrowana usługi Active Directory: Strefa zintegrowana usługi Active Directory przechowuje informacje o strefie DNS w usłudze Active Directory zamiast w pliku dns.
    • Podstawowa standardowa: Strefa podstawowa standardowa przechowuje informacje o strefie DNS w pliku tekstowym dns zamiast w usłudze Active Directory.
    • Pomocnicza standardowa: Strefa pomocnicza standardowa kopiuje wszystkie informacje z nadrzędnego serwera DNS. Nadrzędny serwer DNS może być strefą usługi Active Directory, strefą podstawową lub pomocniczą, skonfigurowaną dla transferów stref. Należy pamiętać, że nie można modyfikować danych strefy na pomocniczym serwerze DNS. Wszystkie jego dane są kopiowane z nadrzędnego serwera DNS.
  4. Nowa strefa wyszukiwania do przodu musi być strefą podstawową lub strefą zintegrowaną z usługą Active Directory i musi akceptować aktualizacje dynamiczne. Kliknij opcję Podstawowa, a następnie kliknij przycisk Dalej.
  5. Nowa strefa zawiera rekordy lokalizatora domeny opartej na usłudze Active Directory. Nazwa strefy musi być taka sama, jak nazwa domeny opartej na usłudze Active Directory lub musi stanowić logiczny kontener DNS tej nazwy. Na przykład, jeśli domena oparta na usłudze Active Directory nosi nazwę „support.microsoft.com”, poprawne nazwy stref to tylko „support.microsoft.com”.
  6. Zaakceptuj domyślną nazwę pliku nowej strefy. Kliknij przycisk Dalej.

    UWAGA: Doświadczeni administratorzy serwerów DNS mogą utworzyć strefę wyszukiwania wstecznego (korzystając z odpowiedniej ścieżki kreatora). Serwer DNS może rozpoznawać dwa podstawowe typy żądań: wyszukiwanie do przodu i wyszukiwanie wsteczne. Wyszukiwanie do przodu jest częściej spotykane. Podczas wyszukiwania do przodu rozpoznawana jest nazwa pliku i odszukiwany odpowiadający jej adres IP (za pomocą rekordu „A” lub rekordu zasobu hosta). Podczas wyszukiwania wstecznego rozpoznawany jest adres IP i odszukiwana nazwa hosta (za pomocą rekordu PTR lub rekordu zasobu wskaźnika). Jeśli skonfigurowano strefy wyszukiwania wstecznego DNS, po utworzeniu rekordów wyszukiwania do przodu, można automatycznie tworzyć skojarzone rekordy wyszukiwania wstecznego. Aby uzyskać dodatkowe informacje dotyczące konfiguracji wyszukiwania wstecznego DNS, kliknij numer artykułu poniżej w celu wyświetlenia tego artykułu z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
    174419 How to Configure a Subnetted Reverse Lookup Zone on Windows NT
Podczas rozpoznawania nazw, serwer DNS działający w systemie Windows 2000 wykonuje określone kroki. W pierwszej kolejności serwer DNS bada bufor, następnie sprawdza rekordy strefy, a następnie wysyła żądania do usługi przesyłania dalej, a na końcu próbuje rozpoznać nazwę za pomocą serwerów nadrzędnych.

Domyślnie serwer Microsoft DNS łączy się z Internetem, aby przetworzyć żądania DNS przy użyciu wskazówek dotyczących serwerów głównych. Podczas korzystania z narzędzia Dcpromo w celu promowania serwera do kontrolera domeny, kontroler domeny żąda serwera DNS. Jeśli DNS zostanie zainstalowany podczas procesu promowania, powstanie strefa główna. Strefa główna przekazuje informacje do serwera DNS, że jest głównym serwerem Internetowym. Oznacza to, że podczas procesu rozpoznawania nazw, serwer DNS nie korzysta z usług przesyłania dalej ani ze wskazówek dotyczących serwerów głównych.

Usuwanie głównej strefy DNS

  1. W Menedżerze DNS rozwiń obiekt Serwer DNS. Rozwiń folder Strefy wyszukiwania do przodu.
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy strefę „.”, a następnie kliknij polecenie Usuń.
System Windows 2000 korzysta z usług przesyłania dalej serwera DNS. Ta funkcja umożliwia przekazywanie żądań DNS do serwerów zewnętrznych. Jeśli serwer DNS nie może znaleźć rekordu zasobu w swoich strefach, wykonuje jeszcze jedną próbę rozpoznania, wysyłając żądanie do innego serwera DNS. Typowy scenariusz to skonfigurowanie usług przesyłania dalej, aby wskazywały na serwery DNS Twojego usługodawcy internetowego.

Konfigurowanie usług przesyłania dalej

  1. W Menedżerze DNS kliknij prawym przyciskiem myszy obiekt Serwer DNS, a następnie kliknij polecenie Właściwości.
  2. Kliknij kartę Usługi przesyłania dalej.
  3. Kliknij, aby zaznaczyć pole wyboru Włącz usługi przesyłania dalej.
  4. W polu Adres IP wpisz pierwszy serwer DNS, do którego będą przekazywane żądania, a następnie kliknij przycisk Dodaj.
  5. Powtarzaj krok 4 do chwili ukończenia dodawania serwerów DNS, do których będą przekazywane żądania.

Konfigurowanie wskazówek dotyczących serwerów głównych

System Windows ma możliwość korzystania ze wskazówek dotyczących serwerów głównych. Rekordy źródłowe wskazówek dotyczących serwerów głównych mogą być przechowywane w usłudze Active Directory lub w plikach tekstowych (pliki %SystemRoot%\System32\DNS\Cache.dns). System Windows używa standardowego serwera głównego systemu Internic. Ponadto podczas odpytywania serwera głównego przez serwer DNS, działający w systemie Windows 2000, zostaje on aktualizowany najnowszą listą serwerów głównych.
  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Programy, wskaż polecenie Narzędzia administracyjne, a następnie kliknij polecenie DNS.
  2. W konsoli zarządzania DNS kliknij prawym przyciskiem myszy nazwę serwera, a następnie kliknij polecenie Właściwości.
  3. Kliknij kartę Wskazówki dotyczące serwerów głównych. Na liście wyświetlonej na tej karcie znajdują się serwery główne Twojego serwera DNS.

    Jeśli karta Wskazówki dotyczące serwerów głównych jest niedostępna, serwer jest nadal skonfigurowany jako serwer główny. Zobacz część tego artykułu „Usuwanie głównej strefy DNS”. Można również używać niestandardowych wskazówek dotyczących serwerów głównych, innych niż domyślne. Jednak konfiguracja, w której wskazówki dotyczące serwerów głównych wskazują na ten sam serwer jest zawsze niepoprawna. Nie należy modyfikować wskazówek dotyczących serwerów głównych. Jeśli wskazówki dotyczące serwerów głównych są niepoprawne i wymagają zmiany, zobacz następujący artykuł z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
    249868 Replacing Root Hints with the Cache.dns File

Konfigurowanie serwera DNS znajdującego się za zaporą

Urządzenia typu serwer Proxy i NAT (Network Address Translation) mogą ograniczać dostęp do pewnych portów. Serwer DNS używa portu A UDP, a protokół TCP — portu 53. Konsola Zarządzanie usługą DNS korzysta również ze zdalnego wywoływania procedur (RPC). Usługa RPC używa portu 135. To może być potencjalną przyczyną wystąpienia problemów podczas konfigurowania serwera DNS i zapory.




Materiały referencyjne

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij numer artykułu poniżej w celu wyświetlenia tego artykułu z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
237675 Setting Up the Domain Name System for Active Directory






Właściwości

Numer ID artykułu: 300202 - Ostatnia weryfikacja: 27 czerwca 2003 - Weryfikacja: 3.0
Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Windows 2000 Server
  • Microsoft Windows 2000 Advanced Server
Słowa kluczowe: 
kbhowto kbhowtomaster KB300202

Przekaż opinię

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com