JAK: Instalowanie i konfigurowanie protokołu IP w wersji 6 w systemie Windows Enterprise Server

Tłumaczenia artykułów Tłumaczenia artykułów
Numer ID artykułu: 325449 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady.
Ten artykuł został opublikowany wcześniej pod numerem PL325449
Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Na tej stronie

Streszczenie

W tym artykule opisano sposób instalowania i konfigurowania protokołu IP w wersji 6 (IPv6) w środowisku systemu Windows Enterprise Server. Aktualna wersja protokołu IP (protokół IP w wersji 4 lub IPv4) nie uległa znacznym zmianom od chwili opublikowania specyfikacji RFC 791 w roku 1981. Protokół IPv4 zyskał opinię niezawodnego, łatwego do implementacji i współdziałania oraz odegrał decydującą rolę w rozwoju małych sieci do rozmiaru globalnego Internetu. To zasługi nie do przecenienia.

Projekt oryginalny nie brał jednak pod uwagę następujących czynników:
  • Wykładniczy rozwój Internetu oraz ograniczenia przestrzeni adresowej protokołu IPv4.

    Liczba adresów protokołu IPv4 stała się zbyt mała. Wielkie organizacje zostały zmuszone do używania translatorów adresów sieciowych (NAT) umożliwiających mapowanie adresów prywatnych do pojedynczego publicznego adresu IP. Translatory NAT ułatwiają lepsze wykorzystanie prywatnej przestrzeni adresowej, ale nie obsługują standardowych zabezpieczeń warstwy sieci ani poprawnego mapowania protokołów wyższej warstwy. Translatory NAT mogą powodować dodatkowe problemy, gdy łączą dwie organizacje korzystające z prywatnych przestrzeni adresowych.

    Co więcej, wzrastające znaczenie urządzeń podłączanych do Internetu pozwala sądzić, że publiczna przestrzeń adresowa protokołu IPv4 zostanie wyczerpana.
  • Rozwój Internetu i zdolność internetowych routerów szkieletowych do zarządzania dużymi tabelami routingu.

    Identyfikatory ID sieci protokołu IPv4 są przydzielane w sposób wymuszający użycie ponad 70 000 tras w tabelach routingu routerów szkieletowych. Infrastruktura routingu protokołu IPv4 w Internecie stanowi kombinację routingu płaskiego i hierarchicznego.
  • Potrzeba łatwiejszej konfiguracji.

    Większość aktualnych implementacji protokołu IPv4 należy konfigurować ręcznie lub za pomocą protokołu konfiguracji akumulującej stan adresów, takiego jak DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol). Mając na uwadze coraz większą liczbę komputerów i urządzeń korzystających z protokołu IP, pojawiła się konieczność opracowania prostszej i bardziej automatycznej metody konfiguracji adresów i innych ustawień konfiguracyjnych, które nie są zależne od administrowania infrastrukturą protokołu DHCP.
  • Wymagania dla zabezpieczeń na poziomie protokołu IP.

    Aby zapewnić ochronę danych prywatnych wysyłanych przez Internet (medium publiczne) przed nieautoryzowanym oglądaniem i modyfikowaniem w czasie przesyłania, wymagane jest użycie usług szyfrowania. Chociaż standard zapewniający bezpieczeństwo pakietów protokołu IPv4 już istnieje, jego użycie jest opcjonalne, a szereg stosowanych rozwiązań jest zastrzeżonych.
  • Potrzeba lepszej obsługi dostarczania danych w trybie rzeczywistym (znanej również jako jakość usługi [QoS, Quality Of Service]).

    Mimo opracowania standardów QoS dla protokołu IPv4, obsługa ruchu w czasie rzeczywistym opiera się na polu TOS (Type of Service) usługi IPv4, natomiast identyfikacja ładunku zwykle jest wykonywana za pomocą portu protokołu UDP (User Datagram Protocol) lub TCP (Transmission Control Protocol). Pole TOS protokołu IPv4 ma niestety ograniczoną funkcjonalność i różnie jest interpretowane. Co więcej, identyfikacja ładunku za pomocą portu TCP i UDP nie jest możliwa podczas szyfrowania ładunku pakietu protokołu IPv4.
Aby usunąć te ograniczenia, organizacja IETF (Internet Engineering Task Force) opracowała zestaw protokołów stanowiących nowy standard, zwany protokołem IP w wersji 6 (IPv6). Ta wersja protokołu IP, wcześniej znana pod nazwą IPng (IP-The Next Generation), standaryzuje wiele propozycji aktualizacji protokołu IPv4. Protokół IPv6 został tak zaprojektowany, aby miał jak najmniejszy wpływ na protokoły dolnej i górnej warstwy przez uniknięcie wprowadzenia nowych funkcji.

Instalowanie protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, kliknij polecenie Panel sterowania, a następnie kliknij dwukrotnie ikonę Połączenia sieciowe.
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy dowolne połączenie lokalne, a następnie kliknij polecenie Właściwości.
  3. Kliknij przycisk Zainstaluj.
  4. Kliknij pozycję Protokół, a następnie kliknij przycisk Dodaj.
  5. Kliknij pozycję Microsoft TCP/IP wersja 6, a następnie kliknij przycisk OK.
  6. Kliknij przycisk Zamknij, aby zapisać zmiany połączenia sieciowego.

Usunięcie protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, kliknij polecenie Panel sterowania, a następnie kliknij dwukrotnie ikonę Połączenia sieciowe.
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy dowolne połączenie lokalne, a następnie kliknij polecenie Właściwości.
  3. Na liście zainstalowanych składników kliknij pozycję Microsoft TCP/IP wersja 6, a następnie kliknij przycisk Odinstaluj.
  4. Kliknij przycisk Tak, a następnie kliknij przycisk Zamknij, aby zapisać zmiany połączenia sieciowego.

Konfigurowanie protokołu IPv6

Konfigurowanie protokołu IPv6 z użyciem adresów ręcznych

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    add address [interface=] ciąg [address=] adres IPv6
    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [ interface=] ciąg: Nazwa interfejsu.
    • [ address=] adres_IPv6: Adres IPv6.
    UWAGA: Dla tego polecenia dostępne są dodatkowe parametry. Aby wyświetlić dodatkowe parametry, wpisz polecenie add address /? w wierszu polecenia netsh interface ipv6.

Konfigurowanie atrybutów interfejsu

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    set interface [interface=] ciąg [[forwarding=]enabled|disabled] [[advertise=]enabled|disabled] [[mtu=] liczba całkowita ] [[siteid=] liczba całkowita ] [[metric=] liczba całkowita ] [[firewall=]{enabled | disabled}] [[siteprefixlength=] liczba całkowita ] [[store=]{active|persistent]}
    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [ interface =] ciąg: Nazwa interfejsu.
    • [[ forwarding =] enabled | disabled ]: Określa, czy pakiety przychodzące do tego interfejsu mogą być przekazywane do innych interfejsów. Ustawienie domyślne to wyłączone.
    • [[ advertise =] enabled | disabled ]: Określa, czy anonsy routera mają być wysyłane w tym interfejsie. Ustawienie domyślne to wyłączone.
    • [[ mtu =] liczba całkowita ]: Maksymalna jednostka transmisji (MTU) tego interfejsu. Jeśli nie podano parametru mtu, użyta zostanie domyślna jednostka MTU łącza.
    • [[ siteid =] liczba całkowita ]: Identyfikator strefy zakresu lokacji. Identyfikator lokacji jest używany do rozróżniania interfejsów należących do różnych regionów administracyjnych używających adresowania lokalnego lokacji.
    • [[ metric =] liczba całkowita ]: Metryka interfejsu dodana do metryk trasy dla wszystkich tras w interfejsie.
    • [[ firewall =]{ enabled | disabled }]: Określa działanie w trybie zapory.
    • [[siteprefixlength=] liczba całkowita ]: Domyślna długość globalnego prefiksu dla całej lokacji.
    • [[ store =] active | persistent ]: Po określeniu wartości active zmiana jest obecna tylko do następnego ponownego uruchomienia komputera. Po określeniu wartości persistent zmiana jest trwała. Ustawienie domyślne to persistent.

Zarządzanie trasami

Wyświetlanie tabeli routingu protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz polecenie show routes, a następnie naciśnij klawisz ENTER. UWAGA: Aby wyświetlić dodatkowe parametry dostępne dla tego polecenia, wpisz polecenie show routes /?.

Dodawanie trasy protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    add route [prefix=]adres_IPv6/liczba całkowita [[interface=] ciąg ] [[nexthop=] adres_IPv6 ] [[siteprefixlength=] liczba całkowita ] [[metric=] liczba całkowita ] [[publish=]{no | age | yes}] [[validlifetime=]{liczba całkowita | infinite}] [[preferredlifetime=]{liczba całkowita | infinite}] [[store=]{active | persistent}]
    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [ prefix =] adres_IPv6/liczba całkowita: Parametr wymagany. Prefiks, dla którego ma być dodana trasa. Liczba całkowita oznacza długość prefiksu.
    • [[ interface =] ciąg ]: Nazwa interfejsu lub indeks.
    • [[ nexthop =] adres_IPv6 ]: Adres bramy, jeśli prefiks nie jest częścią łącza.
    • [[ siteprefixlength =] liczba całkowita ]: Długość prefiksu dla całej lokacji, jeśli jest częścią łącza.
    • [[ metric =] liczba całkowita ]: Metryka trasy.
    • [[ publish =]{ no | age | yes }]: Określa, czy trasy są anonsowane w anonsach tras bez zmiany okresu istnienia (yes), anonsowane za skracanym okresem istnienia (age) lub nie anonsowane (no) w anonsach tras. Domyślne ustawienie to no.
    • [[ validlifetime =]{ liczba całkowita | infinite }]: Okres istnienia, przez który trasa jest ważna. Wartość domyślna to infinite.
    • [[ preferredlifetime =]{ liczba całkowita | infinite }]: Okres istnienia, przez który trasa jest preferowana. Wartość domyślna jest równa ważnemu okresowi istnienia.
    • [[ store =]{ active | persistent }]: Określa, czy zmiana jest obecna tylko do następnego uruchomienia (active) lub jest trwała (persistent). Ustawienie domyślne to persistent.
    UWAGI: Ten parametr dodaje trasę dla danego prefiksu. Wartości czasu mogą być wyrażone w dniach, godzinach, minutach i sekundach; np. 1d2h3m4s.

    Kiedy parametr publish jest ustawiony na wartość no lub age, trasa zostanie usunięta po upływie ważnego okresu istnienia. Kiedy parametr publish jest ustawiony na wartość age, anons trasy będzie zawierał ważny okres istnienia pozostały do usunięcia. Kiedy parametr publish jest ustawiony na wartość yes, trasa nigdy nie zostanie usunięta, niezależnie od wartości parametru validlifetime, a każdy anons trasy będzie zawierał „ten sam” określony ważny okres istnienia.

Usuwanie trasy protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz polecenie show routes, aby uzyskać prefiks trasy oraz indeks interfejsu, przez który dostępne są adresy prefiksu trasy.
  5. Aby usunąć trasę, wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    delete route [prefix=] adres_IPv6/liczba całkowita [interface=] ciąg
    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [ prefix =] adres_IPv6/liczba całkowita: Prefiks, którego trasa ma zostać usunięta. adres_IPv6 to adres protokołu IPv6 liczba całkowita to długość prefiksu trasy do usunięcia.
    • [ interface =] ciąg: Nazwa interfejsu.
    UWAGA: Aby wyświetlić dodatkowe parametry dostępne dla tego polecenia, wpisz polecenie delete route /?.

Włączanie przekazywania protokołu IPv6

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    set interface [interface=] ciąg [forwarding=] enabled
    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [interface=] ciąg: Nazwa interfejsu.
    • [ forwarding =] enabled: Określa, czy pakiety przychodzące do tego interfejsu mogą być przekazywane do innych interfejsów. Ustawienie domyślne to Disabled.
    UWAGA: Komunikaty anonsu routera można wysyłać dodając do polecenia parametr advertise, na przykład:
    set interface [interface=] ciąg [forwarding=] enabled [advertise=] enabled
    Aby wyświetlić dodatkowe parametry tego polecenia, wpisz polecenie set interface /?.

Diagnozowanie połączeń

Testowanie konfiguracji protokołu IPv6 za pomocą polecenia PING

Aby otrzymać konfigurację protokołu IPv6 dla komputera:
  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    netsh interface ipv6 show interface
  3. W wierszu polecenia wpisz polecenie ping ::1, aby zlokalizować adres sprzężenia zwrotnego.

    Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź, czy do interfejsu o nazwie Loopback Pseudo-Interface przypisany jest adres ::1.
  4. Aby zlokalizować lokalny adres IPv6 komputera w łączu, użyj następującego polecenia:
    ping adres % id_strefy
    W tym poleceniu adres to lokalny adres w łączu oraz id_strefy to indeks interfejsu, do którego przypisano lokalny adres w łączu. Lokalny adres w łączu zaczyna się od FE80.

    Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź adres i indeks interfejsu.
  5. Aby zlokalizować adres lokalny w łączu innego hosta w łączu (zwanym również podsiecią), użyj następującego polecenia:
    ping adres % id_strefy
    W tym poleceniu adres to lokalny adres w łączu innego hosta, oraz id_strefy to indeks interfejsu, z którego będą wysyłane pakiety ping.

    Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź lokalny adres w łączu innego hosta oraz identyfikator ID strefy.

Testowanie połączeń protokołu IPv6 za pomocą polecenia PING

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz następujące polecenie, a następnie naciśnij klawisz ENTER:
    netsh interface ipv6 show interface nazwa_interfejsu
    W tym poleceniu nazwa_interfejsu to nazwa interfejsu na komputerze. Na przykład, gdy istnieje interfejs o nazwie Połączenie lokalne, wpisz następujące polecenie:
    netsh interface ipv6 show interface "Połączenie lokalne"
  3. Wykonaj jedno z następujących poleceń, aby wyszukać inny węzeł protokołu IPv6:
    • Aby zbadać poleceniem ping adres lokalny w łączu innego węzła w łączu (znanym również pod nazwą podsieci), wpisz polecenie ping adres %id_strefy gdzie adres to lokalny adres w łączu innego węzła oraz id_strefy to indeks interfejsu, z którego będą wysyłane pakiety ping. Aby uzyskać indeks interfejsu, obejrzyj wynik wykonania polecenia netsh interface ipv6 show interface.

      Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź lokalny adres w łączu innego węzła oraz identyfikator ID strefy.
    • Aby wykonać polecenie ping dla adresu lokalnego innego węzła w lokacji, wpisz polecenie ping adres % id_strefy, gdzie adres to adres lokalny innego węzła w lokacji oraz id_strefy to identyfikator strefy uzyskany w wyniku wykonania polecenia netsh interface ipv6 show interface. Jeśli identyfikatory lokacji nie są używane, nie trzeba używać części polecenia % id_strefy.

      Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź lokalny adres innego węzła w lokacji oraz identyfikator ID strefy.
    • Aby wykonać polecenie ping dla adresu globalnego innego węzła, wpisz polecenie ping adres, gdzie adres to adres globalny innego węzła.

      Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź adres globalny innego węzła.
    • Aby zbadać poleceniem ping inny węzeł przez nazwę, wpisz polecenie ping -6 nazwa, gdzie nazwa to nazwa, która może być rozpoznana jako adres IPv6 za pomocą wpisów w lokalnym pliku hosts lub za pomocą rekordów zasobów AAAA obecnych w infrastrukturze Twojej usługi DNS. Po zidentyfikowaniu hosta docelowego przez nazwę, a nie adres protokołu IPv6, należy dołączyć parametr -6.

      Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź, czy nazwa może być rozpoznana do adresu IPv6.
    • Aby wykonać polecenie ping dla adresu zgodnego z protokołem IPv4, wpisz polecenie ping adres_IPv4, gdzieadres_IPv4 to publiczny adres IPv4 innego węzła.

      Jeśli polecenie ping się nie powiedzie, sprawdź adres IPv4 innego węzła.

Śledzenie ścieżki za pomocą polecenia TRACERT

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. Wpisz jedno z następujących poleceń w wierszu polecenia:
    • tracert -6 nazwa_hosta

      lub
    • tracert adres_IPv6 % id_strefy
    Polecenia korzystają z następujących wartości:

    • nazwa_hosta to nazwa hosta komputera zdalnego.
    • adres_IPv6 to adres IPv6 komputera zdalnego.
    • id_strefy to identyfikator ID strefy dla adresu docelowego. Identyfikator ID strefy dla lokalnego adresu docelowego w łączu to indeks interfejsu, z którego mają zostać wysłane pakiety tracert -6. Identyfikator ID strefy dla lokalnego adresu docelowego w lokacji to identyfikator ID lokacji wyświetlony po wykonaniu polecenia netsh interface ipv6 show interface. Dla globalnych adresów docelowych nie trzeba używać części polecenia %id_strefy.
    UWAGA: Polecenie tracert z parametrem -6 śledzi ścieżkę wybieraną przez pakiety protokołu IPv6 z tego komputera na inny komputer zdalny. Polecenie tracert -6 używa komunikatów ICMPv6 Echo Request (podobnych do polecenia ping) do utworzenia informacji w postaci raportu w wierszu polecenia o każdym mijanym routerze oraz czasie przesyłania (RTT) dla każdego przeskoku.

    Jeśli polecenie tracert się nie powiedzie, można użyć informacji w postaci raportu w wierszu polecenia do ustalenia, który z pośrednich routerów uległ awarii lub spowalnia przesyłanie.

Wyświetlanie konfiguracji interfejsu

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz polecenie show interface [interface=] ciąg, a następnie naciśnij klawisz ENTER.

    Polecenie korzysta z następujących wartości:
    • [interface=] ciąg: Nazwa interfejsu.
    UWAGA: Dla tego polecenia dostępne są dodatkowe parametry.

Wyświetlanie buforu sąsiada

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz polecenie show neighbors, a następnie naciśnij klawisz ENTER. UWAGA: Aby wyświetlić dodatkowe parametry dostępne dla tego polecenia, wpisz polecenie show neighbors /?.

Wyświetlanie buforu docelowego

  1. Kliknij przycisk Start, wskaż polecenie Wszystkie programy, wskaż polecenie Akcesoria, a następnie kliknij polecenie Wiersz polecenia.
  2. W wierszu polecenia wpisz polecenie netsh, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  3. Wpisz polecenie interface ipv6, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
  4. Wpisz polecenie show destinationcache, a następnie naciśnij klawisz ENTER. UWAGA: Aby wyświetlić dodatkowe parametry dostępne dla tego polecenia, wpisz polecenie show destinationcache /?.

Właściwości

Numer ID artykułu: 325449 - Ostatnia weryfikacja: 19 września 2003 - Weryfikacja: 3.1
Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Windows Server 2003, Enterprise Edition wersja Beta
  • Microsoft Windows Server 2003, Datacenter Edition wersja Beta
  • Microsoft Windows Server 2003, Standard Edition wersja Beta
  • Microsoft Windows Server 2003, Web Edition wersja Beta
  • Microsoft Windows Server 2003, 64-Bit Datacenter Edition wersja Beta
  • Microsoft Windows Server 2003, 64-Bit Enterprise Edition wersja Beta
Słowa kluczowe: 
kbhowto kbhowtomaster kbnetwork KB325449
Zastrzeżenie dotyczące artykułów z bazy wiedzy o produktach wycofanych
Ten artykuł dotyczy produktów, dla których firma Microsoft nie oferuje już pomocy technicznej. Dlatego jest on oferowany w obecnej wersji i nie będzie już aktualizowany.

Przekaż opinię

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com