JAK: Tworzenie automatycznie uruchamiającego się dysku CD z aplikacjami napisanymi w programie Microsoft Visual Studio .NET

Tłumaczenia artykułów Tłumaczenia artykułów
Numer ID artykułu: 818804 - Zobacz jakich produktów dotyczą zawarte w tym artykule porady.
Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Na tej stronie

Streszczenie

W tym artykule jest opisany krok po kroku sposób tworzenia automatycznie uruchamiających się dysków CD z aplikacjami programu Microsoft Visual Studio .NET. Autouruchamianie to funkcja systemu operacyjnego Microsoft Windows. Automatyzuje ona procedury instalacji i konfigurowania produktów zaprojektowanych dla systemu Windows i rozpowszechnianych na dyskach CD. Po włożeniu automatycznie uruchamiającego się dysku CD do stacji CD-ROM automatycznie jest uruchamiana aplikacja znajdująca się na dysku, która umożliwia zainstalowanie, skonfigurowanie lub uruchomienie wybranego produktu. Aby utworzyć automatycznie uruchamiający się dysk CD z aplikacją programu Visual Studio .NET, należy na dysku umieścić następujące pliki:
  • plik Autorun.inf
  • aplikacja startowa
Po włożeniu dysku do stacji CD-ROM na komputerze zgodnym z funkcją Autouruchamiania system od razu sprawdzi, czy na dysku znajduje się obsługiwany system plików. Jeśli tak, system wyszuka plik o nazwie Autorun.inf. Jest to plik określający aplikację startową i definiujący różne ustawienia opcjonalne. Zwykle aplikacja startowa umożliwia zainstalowanie, usunięcie, skonfigurowanie i uruchomienie programu. Na komputerze, na którym będą uruchamiane aplikacje programu Visual Studio .NET, należy zainstalować system .NET Framework. Jeśli na komputerze nie zainstalowano systemu .NET Framework, można użyć pakietu redystrybucyjnego .NET Framework Redistributable Package.

Wymagania

Aby funkcja Autouruchamianie działała prawidłowo, komputer docelowy musi spełniać następujące warunki:
  • Na komputerze musi być zainstalowany system operacyjny Microsoft Windows 95 lub nowszy.
  • Stacja CD-ROM musi mieć sterowniki 32-bitowe, wykrywające włożenie dysku CD przez użytkownika i powiadamiające system o tym fakcie.

Tworzenie pliku Autorun.inf

Autorun.inf to plik tekstowy znajdujący się w głównym folderze dysku CD aplikacji. Po włożeniu dysku CD zapewnia on informacje o nazwie i lokalizacji programu startowego instalowanej aplikacji. W pliku Autorun.inf mogą się również znajdować następujące informacje opcjonalne:
  • Nazwa pliku zawierającego ikonę przedstawiającą stację CD-ROM z włożonym dyskiem CD aplikacji. Ikona pojawia się w Eksploratorze Windows zamiast standardowej ikony dysku.
  • Dodatkowe polecenia menu skrótów, które pojawia się po kliknięciu ikony stacji CD-ROM prawym przyciskiem myszy. Można także określić domyślne polecenie uruchamiane po dwukrotnym kliknięciu tej ikony przez użytkownika.
Pliki Autorun.inf są podobne do plików ini. Zawierają jedną lub więcej sekcji, z których każda ma nazwę ujętą w nawiasy kwadratowe. Każda sekcja zawiera serię poleceń uruchamianych przez powłokę systemu Windows po włożeniu dysku przez użytkownika. W plikach Autorun.inf są aktualnie zdefiniowane dwie następujące sekcje:
  • Sekcja [autorun] zawierająca domyślne polecenia Autouruchamiania. Sekcja [autorun] musi się znajdować we wszystkich plikach Autorun.inf.
  • Na komputerach z procesorem RISC, na których jest uruchomiony system Microsoft Windows NT 4.0, można dołączyć opcjonalną sekcję [autorun.alpha]. Po włożeniu dysku CD do stacji CD-ROM w komputerze z procesorem RISC powłoka systemu Windows uruchomi polecenia znajdujące się w tej sekcji, a nie w sekcji [autorun].
W każdej sekcji znajduje się seria poleceń określających sposób działania funkcji Autouruchamianie. Dostępnych jest pięć następujących poleceń:
  • defaulticon: Określa domyślną ikonę aplikacji.
  • icon: Określa ścieżkę i nazwę pliku ikony aplikacji znajdującej się na dysku CD.
  • open: Określa ścieżkę i nazwę pliku aplikacji startowej.
  • shell: Definiuje domyślne polecenie menu skrótów dysku CD.
  • shell\verb: Dodaje polecenia do menu skrótów dysku CD.
Poniżej podano przykład prostego pliku Autorun.inf. W tym przypadku aplikacją startową jest program Nazwa_pliku.exe. Stację CD-ROM przedstawia ikona pomocnicza, a nie standardowa ikona dysku.
[autorun] 
open=Nazwa_pliku.exe 
icon=Nazwa_pliku.ico 
		

Porady dotyczące pisania aplikacji uruchamiających się automatycznie

Zasadniczo nie ma żadnych ograniczeń dotyczących sposobu pisania aplikacji, która uruchamia się automatycznie. Sposób jej zaimplementowania zależy od tego, czy ma służyć do instalowania, usuwania, konfigurowania czy uruchamiania aplikacji. Poniżej podano porady zawierające wskazówki dotyczące sposobu implementowania wydajnych aplikacji uruchamiających się automatycznie:
  • Po włożeniu automatycznie uruchamiającego się dysku CD do stacji CD-ROM użytkownik powinien otrzymać stosowne powiadomienie tak szybko, jak to możliwe. Z tego względu aplikacje startowe powinny mieć postać krótkich, szybko ładowanych programów. Powinny jednoznacznie identyfikować aplikację i zapewniać możliwość łatwego anulowania operacji.
  • Zwykle inicjująca część aplikacji startowej wyświetla interfejs użytkownika (taki jak okno dialogowe) z monitem o wskazanie sposobu dalszego postępowania. Należy sprawdzić, czy program jest już zainstalowany. Jeśli nie jest, zwykle kolejnym krokiem jest przeprowadzenie procedury instalacji. Gdy użytkownik czyta komunikaty okna dialogowego, aplikacja startowa może uruchomić kolejny wątek rozpoczynający ładowanie kodu instalacyjnego. Po kliknięciu przycisku OK przez użytkownika program instalacyjny będzie już częściowo lub całkowicie załadowany. Takie podejście znacząco zmienia sposób, w jaki użytkownik postrzega ilość czasu potrzebną do załadowania aplikacji.
  • Jeśli aplikacja jest już zainstalowana, dysk został włożony prawdopodobnie w celu jej uruchomienia. Podobnie jak w przypadku instalacji, można uruchomić kolejny wątek, aby rozpocząć ładowanie kodu aplikacji. Takie podejście skraca czas oczekiwania użytkownika.
  • Aby na komputerze docelowym uruchomić aplikację programu Visual Studio .NET, należy zainstalować na nim system .NET Framework lub pakiet redystrybucyjny systemu .NET Framework. Dobrym pomysłem jest więc dołączenie dystrybucji systemu .NET Framework do aplikacji startowej.
    Aby uzyskać dodatkowe informacje dotyczące sposobu rozpowszechniania systemu .NET Framework z aplikacją programu Visual Studio .NET, kliknij następujący numer artykułu w celu wyświetlenia tego artykułu z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
    324733 JAK: Rozpowszechnianie systemu .NET Framework z projektem rozmieszczania programu Visual Studio .NET
  • W wielu systemach ilość wolnego miejsca na dysku twardym może być ograniczona. Poniżej przedstawiono wskazówki umożliwiające zminimalizowanie zużycia wolnego miejsca na dysku twardym:
    • Należy ograniczyć do minimum liczbę plików, które muszą znajdować się na dysku twardym. Na dysku twardym należy umieszczać pliki potrzebne do uruchomienia programu oraz pliki, których czas odczytu z dysku CD jest wyjątkowo długi.
    • W wielu wypadkach na dysku twardym nie trzeba instalować nieistotnych plików. Takie podejście może jednak przynieść korzyści, na przykład zwiększyć wydajność. Podjęcie decyzji, w której zostaną uwzględnione wady i zalety magazynowania plików na dysku twardym, należy pozostawić użytkownikowi.
    • Należy uwzględnić metodę usuwania dowolnych składników umieszczonych na dysku twardym.
    • Jeśli dane aplikacji są buforowane, należy zapewnić użytkownikowi kontrolę nad częścią funkcji sterujących tym procesem. W aplikacji startowej należy uwzględnić taki opcje, jak ustawianie limitu maksymalnej ilości buforowanych danych zmagazynowanych na dysku twardym, a także opcję ich usunięcia po zamknięciu aplikacji.

Przykład krok po kroku

  1. Uruchom program Visual Studio .NET.
  2. Utwórz prostą aplikację Console Application lub Windows Application.
  3. Skompiluj aplikację.
  4. W menu File wskaż polecenie New, a następnie kliknij polecenie Project.
  5. W obszarze Project types kliknij pozycję Setup and Deployment Projects. W obszarze Templates kliknij pozycję Setup Projects.
  6. Nadaj projektowi nazwę Setup, a następnie kliknij przycisk OK.
  7. W oknie Solution Explorer kliknij prawym przyciskiem myszy projekt Setup, kliknij polecenie Add, a następnie kliknij polecenie File.
  8. W polu tekstowym File name wpisz bezwzględną ścieżkę do pliku wykonywalnego, który został utworzony w kroku 3, a następnie kliknij przycisk Open.
  9. W menu Build kliknij polecenie Build Solution.
  10. Uruchom dowolny edytor tekstu (na przykład Notatnik).
  11. Wklej następujący kod w edytorze tekstu, a następnie zapisz plik jako Autorun.inf:
    [autorun] 
    open=Setup.exe  
    		
  12. Aby przygotować automatycznie uruchamiający się dysk CD aplikacji programu Visual Studio .NET, którą skompilowano w kroku 3, skopiuj pliki wygenerowane w kroku 9 i plik Autorun.inf utworzony w kroku 11 na dysk CD.

Materiały referencyjne

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij następujące numery artykułów w celu wyświetlenia tych artykułów z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
172078 HOWTO: Enable Autorun for Applications Distributed on CD- ROM
136214 How to Test Autorun.inf Files


Właściwości

Numer ID artykułu: 818804 - Ostatnia weryfikacja: 25 marca 2004 - Weryfikacja: 2.1
Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Visual Studio .NET 2003 Professional Edition
  • Microsoft Visual Studio .NET 2003 Enterprise Architect
  • Microsoft Visual Studio .NET 2003 Enterprise Developer
  • Microsoft Visual Studio .NET 2003 Academic Edition
  • Microsoft Visual Studio .NET 2002 Professional Edition
  • Microsoft Visual Studio .NET 2002 Enterprise Architect
  • Microsoft Visual Studio .NET 2002 Enterprise Developer
  • Microsoft Visual Studio .NET 2002 Academic Edition
Słowa kluczowe: 
kbredistribution kbhowtomaster KB818804

Przekaż opinię

 

Contact us for more help

Contact us for more help
Connect with Answer Desk for expert help.
Get more support from smallbusiness.support.microsoft.com