Bell MT uzun bir aile geçmişine sahip olan belirgin bir metin yazı biçimidir. 18. yüzyılın sonlarında Bell’s British Library’nin basımında kullanılmak üzere tasarlanan belirgin bir İngilizce yazı biçimidir. Bell MT, zarif bir dokunuş gerektiren kitaplar ve düzenli yayınlarda kullanım için ideal olmakla birlikte, kısıtlı bir alana uzun metinlerin sığdırıldığı kompakt mektuplarda da kullanışlıdır. Yazı biçimi tarihçisi Stanley Morison tarafından “son derece kompakt ama oldukça okunaklı bir yazı biçimi” olarak tanımlanmıştır.
Bu yazı biçiminin orijinali, matbaa harfleri dökümcüsü Richard Austin tarafından John Bell yayınevi için üretilmiştir. Austin’s harflerinde o zamanlar nadir görülen bir parlaklık ve ışıltı vardı; seriflerinin netliği, ince ve kalın vuruşlar arasındaki yüksek karşıtlıkları ve sayfa üzerindeki belirgin “parlak” görünümleriyle “modern” yazı biçimlerinin öncüsü gibiydi. Bell, eski stilden modern stile geçişin başladığı bir dönemde ilk “modern” yazı biçimi olarak tanımlanmıştı.
Morison, Bell‘i “görünümü Baskerville gibi tartışmasız İngiliz ama orantıları bilinçli bir şekilde Fransız” diye tanımlamıştı (bu, Fransa’da görülmeye başlanan yazı tiplerinin daha dar olan orantılarına dayalı olarak söylenmişti).
Bell, Monotype Corporation tarafından 1931 yılında Stanley Morison‘e bağlı Monotype’s yazı biçimi canlandırma programının bir parçası olarak yayımlandı. 1990 yılında Monotype çizim ajansından Patricia Saunders tarafından dijitalleştirildi ve ek ağırlıklar katıldı. Microsoft Bulut Yazı Tipleri Hizmeti’nin güncel teklifinde normal, italik ve kalın biçimlerde sunulmakta olup, kalın italik olarak sunulmamaktadır.
