Eksperymentalne funkcje agentyczne

Uwaga redaktora: Pierwotnie opublikowane 16 października 2025 r. Ten artykuł został zaktualizowany 17 listopada 2025 r., aby odzwierciedlić stopniowe wdrażanie obszaru roboczego agenta iakcji funkcji Copilotdla niejawnych testerów systemu Windows. Kolejna aktualizacja została wprowadzona 5 grudnia 2025 r. w celu zapewnienia obsługi łączników agentów działających w obszarze roboczym agenta. Dodatkowe informacje na temat zarządzania funkcjami agentycznymi i ich bezpieczeństwa w systemie Windows można znaleźć w artykule Zabezpieczanie agentów AI w systemie Windows i konferencja Ignite 2025: Promowanie systemu Windows jako głównej platformy dla programistów, zarządzanej przez blogi poświęcone bezpieczeństwu .

Aplikacje oparte na sztucznej inteligencji pomagają zautomatyzować codzienne zadania — takie jak organizowanie plików, planowanie spotkań lub wysyłanie wiadomości e-mail — dzięki czemu możesz spędzać mniej czasu na intensywnej pracy, a więcej na tym, co najważniejsze. Jednym z potężnych sposobów wdrażania sztucznej inteligencji przez aplikacje jest interakcja z aplikacjami i plikami, wykorzystywanie wzroku i zaawansowanego wnioskowania do klikania, wpisywania i przewijania tak, jak zrobiłby to człowiek.  Jednym z takich środowisk jest eksperymentalna funkcja o nazwie Akcje funkcji Copilot , dostępna dla niejawnych testerów systemu Windows w usłudze Copilot Labs. Dzięki Akcje funkcji Copilot masz aktywnego współpracownika cyfrowego, który może wykonywać złożone zadania w celu zwiększenia wydajności i produktywności.

Aplikacje oparte na sztucznej inteligencji mogą również rozszerzać swoje możliwości dzięki łącznikom agentów. Łączniki agentów to serwery protokołu Model Context Protocol (MCP), które działają jako pomosty między agentami AI a aplikacjami systemu Windows lub narzędziami systemowymi, umożliwiając agentom dostęp do danych i podejmowanie działań w Twoim imieniu. Deweloperzy mogą tworzyć te łączniki i rejestrować je w rejestrze urządzeń systemu Windows (ODR), który zapewnia bezpieczny i łatwy w zarządzaniu sposób odnajdywania i kontrolowania dostępu agentów do łączników. 

System Windows dokłada wszelkich starań, aby środowiska agentów z aplikacjami były wydajniejsze i bezpieczniejsze zarówno dla użytkowników indywidualnych, jak i firm. W ramach tej wizji system Windows wprowadza nową eksperymentalną funkcję — obszar roboczy agenta — dostępną w prywatnej wersji zapoznawczej dla niejawnych testerów systemu Windows w wersji, która pojawi się wkrótce. Ta wczesna wersja zapoznawcza odzwierciedla nasze etapowe podejście do dostarczania możliwości agencyjnych, zaczynając od ograniczonego dostępu w celu zbierania opinii i wzmocnienia podstawowych zabezpieczeń. Obszar roboczy agenta stanowi kluczowy krok w umożliwianiu inteligentnego przetwarzania danych obsługiwanych przez agentów. Bezpieczeństwo w tym kontekście nie jest funkcją jednorazową — to ciągłe zobowiązanie. Wraz z ewolucją funkcji agentycznych będą ewoluować również nasze mechanizmy kontroli zabezpieczeń, dostosowując się do każdej fazy wdrażania, od wersji zapoznawczej do szerokiej dostępności.

Aby uzyskać więcej informacji na temat zasad, którymi kieruje się bezpieczny rozwój agentycznej sztucznej inteligencji w systemie Windows, zobacz:

• Zabezpieczanie agentów AI w systemie Windows | Blog dotyczący środowiska systemu Windows
• Ignite 2025: Promujemy pozycję systemu Windows jako głównej platformy dla deweloperów, zarządzanej przez zasady bezpieczeństwa - Blog dla deweloperów Windows
• Zabezpieczanie protokołu Model Context Protocol: Budowanie bezpieczniejszej przyszłości agentów w systemie Windows | Blog dotyczący środowiska systemu Windows

Co to jest obszar roboczy agenta?

Obszar roboczy agenta to oddzielne, zamknięte miejsce w systemie Windows, w którym możesz udzielić agentom dostępu do swoich aplikacji i plików, aby mogli wykonywać zadania w tle, gdy nadal korzystasz z urządzenia. Każdy agent działa przy użyciu własnego konta, odrębnego od osobistego konta użytkownika. To dedykowane konto agenta ustanawia wyraźne granice między aktywnością agenta a Twoją własną aktywnością, umożliwiając autoryzację w zakresie i izolację środowiska uruchomieniowego. Dzięki temu możesz delegować zadania agentom, zachowując pełną kontrolę, wgląd w działania agenta oraz możliwość zarządzania dostępem w dowolnym momencie.

Agenci zazwyczaj uzyskują dostęp do znanych folderów lub określonych folderów udostępnionych, co widać w ustawieniach kontroli dostępu do folderów. Każdy agent ma własny obszar roboczy i własne uprawnienia — to, do czego jeden agent może uzyskać dostęp, nie dotyczy automatycznie innych. Te obszary robocze zaprojektowano tak, aby były lekkie i bezpieczne, a użycie pamięci i procesora CPU skalowane na podstawie aktywności. W miarę upływu czasu system Windows będzie dodawać różne rodzaje obszarów roboczych o różnych możliwościach. W tej początkowej wersji zapoznawczej obszar roboczy agenta działa w oddzielnej sesji systemu Windows, umożliwiając agentom interakcję z aplikacjami równolegle z własną sesją. W przypadku typowych operacji ta konfiguracja jest wydajniejsza niż pełna maszyna wirtualna, taka jak Piaskownica systemu Windows, a jednocześnie zapewnia izolację zabezpieczeń, obsługę wykonywania równoległego i pozwala użytkownikowi zachować kontrolę. Ogólne środowisko i model zabezpieczeń są aktywnie udoskonalane w celu obsługi kluczowych zasad jawności, bezpieczeństwa i kontroli użytkownika.

W tym artykule

• Dlaczego bezpieczeństwo ma znaczenie
• Zasady zabezpieczeń i prywatności agenta
• Włączanie eksperymentalnych funkcji agentycznych
• Dostęp do aplikacji w obszarze roboczym agenta
• Dostęp do plików w obszarze roboczym agenta
• Znane problemy

Dlaczego bezpieczeństwo ma znaczenie

Agentyczna sztuczna inteligencja ma dziś potężne możliwości — na przykład może wykonywać wiele złożonych zadań w odpowiedzi na polecenia użytkowników, zmieniając sposób interakcji użytkowników z komputerami. W miarę wprowadzania tych możliwości modele sztucznej inteligencji nadal napotykają ograniczenia funkcjonalne w zakresie zachowania, a czasami mogą mieć halucynacje i generować nieoczekiwane wyniki. Ponadto aplikacje sztucznej inteligencji agentów wprowadzają nowe zagrożenia bezpieczeństwa, takie jak wstrzykiwanie poleceń krzyżowych (XPIA), gdzie złośliwa zawartość osadzona w elementach interfejsu użytkownika lub dokumentach może zastępować instrukcje agenta, prowadząc do niezamierzonych akcji, takich jak eksfiltracja danych lub instalacja złośliwego oprogramowania. Zalecamy zapoznanie się z tymi informacjami i zrozumienie implikacji dla bezpieczeństwa włączania agenta na komputerze. 

W miarę jak zaczynamy budować funkcje agenturalne w systemie Windows, naszym celem jest uwzględnienie solidnych mechanizmów kontroli bezpieczeństwa i prywatności, które umożliwiają klientom pewne odkrywanie swojego potencjału przy wsparciu jasnych wytycznych i odpowiednich barier ochronnych opartych na tych celach.

1. Niemożność wyparcia się : Wszystkie działania agenta są obserwowalne i odróżnialne od działań podejmowanych przez użytkownika.
2. Poufność: Agenci, którzy zbierają, agregują lub w inny sposób wykorzystują chronione dane użytkowników, spełniają lub przekraczają standardy zabezpieczeń i prywatności danych, z których korzystają.
3. Autoryzacja : Użytkownicy zatwierdzają wszystkie zapytania dotyczące danych użytkownika, a także podjęte działania.

Zasady zabezpieczeń i prywatności agentów

Zabezpieczanie agentów AI wymaga solidnego zestawu zasad, które zapewniają, że działają zgodnie z intencją użytkownika, jednocześnie chroniąc jego dane.

1. Agenci są jednostkami autonomicznymi. Są one podatne na ataki w taki sam sposób, jak inne składniki oprogramowania lub użytkowników. Ich działania muszą być w stanie zostać powstrzymane.
2. Agenci muszą być w stanie tworzyć dzienniki opisujące ich działania. System Windows powinien być w stanie zweryfikować te działania za pomocą dziennika inspekcji umożliwiającego wykrycie manipulacji.
3. Agenci powinni zapewnić środki do nadzorowania ich działań. Wiele działań agentów to zagregowane plany zawierające wiele kroków. Użytkownicy powinni mieć możliwość przejrzenia kroków i zatwierdzenia planu oraz monitorowania wykonywania planu. W razie potrzeby agenci muszą mieć możliwość bezpośredniego zażądania autoryzacji lub decyzji użytkownika.
4. Agenci powinni zawsze działać zgodnie z zasadami jak najmniejszych uprawnień i nie wolno im przyznawać uprawnień ani możliwości wykraczających poza uprawnienia użytkownika inicjującego, w tym uprawnienia administracyjne. Uprawnienia autoryzowanego agenta powinny być szczegółowe, konkretne i określone w czasie. Agenci muszą mieć dostęp do informacji poufnych (np. danych karty kredytowej) tylko w określonych, autoryzowanych przez użytkownika kontekstach, takich jak wykonywanie określonych działań, takich jak interakcje z określonymi aplikacjami lub na określonych stronach internetowych.
5. Jednostki w systemie – administrator, system lokalny itd. – nie powinny mieć specjalnego dostępu do agenta innego niż właściciel, w imieniu którego działają.
6. System Windows został zaprojektowany, aby pomóc agentom w przestrzeganiu zobowiązań firmy Microsoft zawartych w Oświadczeniu o ochronie prywatności firmy Microsoft i Standardzie odpowiedzialnej sztucznej inteligencji . System Windows będzie wspierał agentów w przetwarzaniu danych tylko dla jasno określonych celów, zapewniając transparentność i zaufanie. Zobacz Raport dotyczący prywatności firmy Microsoft , aby uzyskać szczegółowe informacje na temat naszych zobowiązań w zakresie odpowiedzialnego rozwoju sztucznej inteligencji przy jednoczesnej ochronie prywatności i innych praw podstawowych.

Rozwój agentów i zabezpieczenia związane ze sztuczną inteligencją nadal są szybko rozwijającym się polem badań, w których aktywnie uczestniczy firma Microsoft we współpracy z szerszą społecznością zajmującą się zabezpieczeniami. W ramach inicjatywy Microsoft Secure Future Initiative pomaganie użytkownikom, firmom i deweloperom w rozwiązywaniu tych problemów jest naszym najwyższym priorytetem, ponieważ ludzie zaczynają wchodzić w interakcje z agentami w ramach codziennych przepływów pracy.

Włączanie eksperymentalnych funkcji agentycznych

Ustawienie eksperymentalnych funkcji agentycznych jest domyślnie wyłączone. Ta funkcja sama w sobie nie ma funkcji AI, jest to funkcja zabezpieczeń dla agentów, takich jak Akcje funkcji Copilot. Włączenie tego przełącznika umożliwia utworzenie oddzielnego konta agenta i obszaru roboczego na urządzeniu, zapewniając zamkniętą przestrzeń do przechowywania aktywności agenta oddzielnie od użytkownika.  

Ustawienie eksperymentalnych funkcji agentycznych jest obecnie w wersji zapoznawczej na potrzeby zbierania opinii i uczenia się na ich podstawie w celu udoskonalenia środowiska. W okresie zapoznawczym będziemy dodawać bardziej szczegółowe mechanizmy kontroli bezpieczeństwa i prywatności, zanim zostanie on udostępniony ogólnie.  

Funkcja Akcje funkcji Copilot, obecnie dostępna w wersji zapoznawczej dla niejawnych testerów systemu Windows w usłudze Copilot Labs, korzysta z tej funkcji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Copilot w systemie Windows: Akcje funkcji Copilot zaczynają być wdrażane u niejawnych testerów systemu Windows | Blog niejawnych testerów systemu Windows.  

To ustawienie może być włączone tylko przez użytkownika administracyjnego urządzenia, a po włączeniu zostanie włączone dla wszystkich użytkowników na urządzeniu, w tym innych administratorów i użytkowników standardowych. 

Eksperymentalne ustawienie funkcji agentycznych umożliwia:

• Tworzenie kont agentów , które zapewniają agentom własne oddzielne konto na Twoim urządzeniu, gdy działasz w Twoim imieniu. System Windows stosuje podejście etapowe, aby dodać bardziej rygorystyczne reguły dla kont agentów w nadchodzących wersjach.
• Utworzenie obszaru roboczego agenta , w którym agenci mogą pracować równolegle z użytkownikiem, umożliwiając izolację środowiska uruchomieniowego i autoryzację w zakresie. Zapewnia to agentowi możliwości, takie jak własny pulpit, jednocześnie ograniczając widoczność i dostęp agenta do aktywności użytkownika na pulpicie. Domyślnie łączniki agentów w rejestrze systemu Windows na urządzeniu będą zawarte w obszarze roboczym agenta. Ta funkcja jest teraz dostępna w kompilacjach w wersji Preview 26100.7344+. W przypadku tych łączników agentów system Windows uzyska Twoje uprawnienie do zezwalania agentom na uruchamianie tych łączników agentów. 
• Aplikacje agentyczne, takie jak Copilot, mogą zażądać dostępu do tych sześciu często używanych folderów w katalogu profilu użytkownika podczas uruchamiania w obszarze roboczym agenta i uzyskać do nich dostęp: dokumenty, pliki do pobrania, pulpit, muzyka, obrazy i wideo.

Kroki włączania eksperymentalnych funkcji agencyjnych:

1. Logowanie się do systemu Windows przy użyciu konta administratora
2. W aplikacji Ustawienia na urządzeniu z systemem Windows wybierzpozycję Składniki>sztucznej inteligencji systemu>Eksperymentalne funkcje agentyczne

Dostęp do aplikacji w obszarze roboczym agenta

Podczas uruchamiania w obszarze roboczym agenta aplikacja agentyczna ma dostęp do aplikacji, które są domyślnie dostępne dla wszystkich użytkowników. Aby ograniczyć dostęp, możesz zainstalować aplikacje dla określonych użytkowników lub specjalnie dla swoich agentów.

Dostęp do plików w obszarze roboczym agenta

Konta agentów mają ograniczony dostęp do katalogu profilu użytkownika (C:\Users\<username>\) podczas pracy w obszarze roboczym agenta. Jeśli agent potrzebuje dostępu do plików w tym katalogu, system Windows udziela dostępu do odczytu i zapisu do następujących znanych folderów: Dokumenty, Pobrane, Pulpit, Wideo, Obrazy, Muzyka, gdy to ustawienie jest włączone. Być może masz te foldery w standardowej lokalizacji lub przekierowałeś je w inne miejsce w systemie plików.

Aby ograniczyć dostęp do tych folderów, wyłącz ustawienie eksperymentalnej funkcji agentycznej.

1. W aplikacji Ustawienia na urządzeniu z systemem Windows wybierzpozycję Składniki>sztucznej inteligencji systemu>Eksperymentalne funkcje agentyczne
2. Wyłączanie ustawienia

W kompilacjach w wersji zapoznawczej 26100.7344+ możesz zarządzać dostępem do tych sześciu znanych folderów dla poszczególnych agentów. Domyślnie, gdy agenci zażądają dostępu do plików w tych folderach, system Windows poprosi o zgodę. 

Dedykowana strona Ustawienia dla każdego agenta umożliwia zarządzanie uprawnieniami dostępu do plików i włączanie łączników potrzebnych agentowi do wykonywania zadań. Swoimi preferencjami można zarządzać w dowolnym momencie:

1. W aplikacji Ustawienia na urządzeniu z systemem Windows wybierz pozycję Agenci składników > sztucznej inteligencji systemu >

2. Wybierz agenta z listy

3. Przejdź do sekcji "Pliki"

4. Wybierz jedną z trzech opcji

   1. "Zezwalaj zawsze": agent może uzyskać dostęp do tych sześciu znanych folderów, gdy zajdzie taka potrzeba.
   2. "Pytaj za każdym razem": gdy agent potrzebuje dostępu do folderów, system Windows wyświetli monit o uprawnienia do udostępniania plików w tych folderach.
   3. "Nigdy nie zezwalaj": gdy agenci zażądają dostępu do folderów, system Windows odrzuci żądanie.

Konta agentów mają dostęp do wszystkich folderów, do których dostęp mają wszyscy uwierzytelnieni użytkownicy, np. do publicznych profili użytkowników.

Znane problemy

W kompilacji 26220.7262+ mogą wystąpić następujące problemy:

• System Windows nie zostanie uśpiony, gdy funkcja Copilot prowadzi aktywne konwersacje.

  • Obejście problemu: Zamknij wszystkie konwersacje Akcje funkcji Copilot lub zamknij funkcję Copilot, wybierając ją z paska zadań, klikając ją prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie "Zakończ".

• Może zostać wyświetlone ostrzeżenie "Ktoś inny nadal używa tego komputera. Jeśli zamkniesz teraz komputer, mogą utracić niezapisaną pracę." podczas próby zamknięcia lub ponownego uruchomienia urządzenia z systemem Windows z powodu aktywnych konwersacji w ramach Akcji funkcji Copilot.

  • Obejście problemu: Zamknij wszystkie konwersacje Akcje funkcji Copilot lub zamknij funkcję Copilot, wybierając ją z paska zadań, klikając ją prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie "Zakończ".

• Użytkownicy w przedsiębiorstwie z zarządzaniem uprawnieniami punktu końcowego mogą zobaczyć profile zarządzane usługi Intune utworzone dla kont użytkowników agentów, które nie są czyszczone po zamknięciu konwersacji w ramach akcji funkcji Copilot lub zamknięciu aplikacji. Te profile zazwyczaj kończą się znakiem dolara, tj.: _$, i znajdują się obok kont użytkowników agentów w folderze users systemu Windows (zwykle c:\users).

  • Obejście: firma Microsoft wie o tym problemie i pracuje nad poprawką, która usunie pozostałe profile usługi Intune.