Numer ID artykułu: 827371 - Ostatnia weryfikacja: 25 marca 2008 - Weryfikacja: 2.0

Opis funkcji ROZKŁAD.NORMALNY w programie Excel

Porada dotycząca systemuTen artykuł dotyczy innego niż obecnie używany systemu operacyjnego. Zawartość artykułu, która może być nieodpowiednia do używanego systemu, została wyłączona.

Na tej stronie

Rozwiń wszystko | Zwiń wszystko

Streszczenie

W tym artykule opisano funkcję ROZKŁAD.NORMALNY w programie Microsoft Excel. Zamieszczono w nim też informacje dotyczące sposobu korzystania z tej funkcji oraz porównano wyniki funkcji ROZKŁAD.NORMALNY używanej w programie Microsoft Office Excel 2003 i jego nowszych wersjach z wynikami tej samej funkcji używanej w jego starszych wersjach.

Więcej informacji

Funkcje ROZKŁAD.NORMALNY i ROZKŁAD.NORMALNY.S są pokrewne, dlatego firma Microsoft zaleca zapoznanie się z funkcją ROZKŁAD.NORMALNY.S w pierwszej kolejności. Informacje dotyczące funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S zamieszczono w następującym artykule.

Aby uzyskać więcej informacji dotyczących funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S, kliknij następujący numer artykułu w celu wyświetlenia tego artykułu z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:
827369  (http://support.microsoft.com/kb/827369/PL/ ) Funkcje statystyczne programu Excel: ROZKŁAD.NORMALNY.S
Funkcja ROZKŁAD.NORMALNY (x;średnia;odchylenie_std;skumulowany) zazwyczaj jest używana z ostatnim argumentem skonfigurowanym z wartością PRAWDA. W programie Excel wartość 1 to PRAWDA, a wartość 0 to FAŁSZ.

Składnia

NORMDIST(x, mu, sigma, cumulative)
Parametry x, średnia i odchylenie_std funkcji ROZKŁAD.NORMALNY są wartościami numerycznymi, a parametr skumulowany jest logiczną wartością PRAWDA lub FAŁSZ. Parametr odchylenie_std musi być większy niż 0, jednak żadne podobne wymagania nie obowiązują w przypadku parametrów x oraz średnia.

W przypadku funkcji ROZKŁAD.NORMALNY, jeżeli ostatni argument jest równy PRAWDA, to funkcja ta zwraca skumulowane prawdopodobieństwo, że obserwowana wartość losowej zmiennej Normal z podaną jako parametry średnią i odchyleniem standardowym będzie mniejsza niż lub równa x. Jeżeli parametr skumulowany to FAŁSZ (lub 0 interpretowane jako FAŁSZ), funkcja ROZKŁAD.NORMALNY zwraca wysokość krzywej dzwonowej gęstości prawdopodobieństwa.

Przykład użycia

Następujący przykład demonstruje zależność między funkcją ROZKŁAD.NORMALNY i ROZKŁAD.NORMALNY.S w przypadku, gdy funkcja ROZKŁAD.NORMALNY jest wywoływana z ostatnim argumentem (skumulowany) równym PRAWDA.

Uwaga: Podobna zależność nie obowiązuje w programie Excel wówczas, gdy parametr skumulowany funkcji ROZKŁAD.NORMALNY to FAŁSZ. Przyczyną jest brak równoważnej opcji dla funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S.

Aby zilustrować różnice między funkcjami ROZKŁAD.NORMALNY i ROZKŁAD.NORMALNY.S, należy utworzyć pusty arkusz programu Microsoft Excel, skopiować następującą tabelę, zaznaczyć komórkę A1 w arkuszu, a następnie wkleić wpisy tak, aby tabela wypełniła w arkuszu komórki A1:F6.
Zwiń tę tabelęRozwiń tę tabelę
xśredniaodchylenie_std(x — średnia)/odchylenie_stdROZKŁAD.NORMALNY(x;średnia;odchylenie_std;PRAWDA)ROZKŁAD.NORMALNY.S((x — średnia)/odchylenie_std)
10010015=(A3— B3)/C3=ROZKŁAD.NORMALNY(A3;B3;C3;PRAWDA)=ROZKŁAD.NORMALNY.S(D3)
9010015=(A4— B4)/C4=ROZKŁAD.NORMALNY(A4;B4;C4;PRAWDA)=ROZKŁAD.NORMALNY.S(D4)
7010015=(A5— B5)/C5=ROZKŁAD.NORMALNY(A5;B5;C5;PRAWDA)=ROZKŁAD.NORMALNY.S(D5)
13010015=(A6— B6)/C6=ROZKŁAD.NORMALNY(A6;B6;C6;PRAWDA)=ROZKŁAD.NORMALNY.S(D6)
Rozkład normalny jest ciągłym rozkładem prawdopodobieństwa, którego kształt jest określony przez wartość średnią i odchylenie standardowe.

Rozkład prawdopodobieństwa jest zgodny z podobną krzywą dzwonową z całkowitą powierzchnią poniżej krzywej równą 1. Prawdopodobieństwo wystąpienia wartości mniejszej niż lub równej x (zwane również skumulowanym prawdopodobieństwem do wartości x) jest powierzchnią poniżej krzywej po lewej stronie wartości x. (Standardowy rozkład normalny jest specjalnym przypadkiem, w którym średnia = 0, a odchylenie standardowe = 1).

Funkcja ROZKŁAD.NORMALNY jest używana tylko w komórkach E3:E6 arkusza Excel i w każdym wypadku jest używana z parametrem skumulowany równym PRAWDA, dlatego zwracane jest skumulowane prawdopodobieństwo do wartości x. We wszystkich przykładach wykorzystano parametry średnia = 100 i odchylenie_std = 15. (Często przyjmowane jest założenie, że ilorazy inteligencji IQ są zgodne z rozkładem normalnym ze średnią 100 i odchyleniem standardowym 15. Parametry średnia = 100 i odchylenie_std = 15 są odpowiednimi ustawieniami dla tego rozkładu).

Rozkład normalny z określoną przez parametry średnią i odchyleniem standardowym jest ustawiony centralnie względem średniej z połową prawdopodobieństwa po lewej i po prawej stronie średniej. Wiersz 3 ilustruje to zagadnienie. W tym przykładzie x jest równe średniej, dlatego prawdopodobieństwo po lewej stronie średniej wynosi 0,5 (zob. komórka E3). Wartość w wierszu 4 (x = 90) jest niższa niż średnia. Prawdopodobieństwo po lewej stronie wartości 90 jest mniejsze niż 0,5 (zob. komórka E4).

Wartości x w komórkach A5 i A6 wynoszą 70 i 130, a dwa odchylenia standardowe są odpowiednio mniejsze i większe niż średnia (ponieważ 70 = 100 — 2*15 i 130 = 100 + 2*15). Suma odpowiednich wartości funkcji ROZKŁAD.NORMALNY w komórkach E5 i E6 wynosi 1. Te wartości ułatwiają ilustrowanie symetrii krzywej dzwonowej rozkładu normalnego.

Ponieważ
NORMDIST(70,100,15,TRUE) + NORMDIST(130,100,15,TRUE) =
		  1
dlatego
NORMDIST(70,100,15,TRUE) = 1 -
		  NORMDIST(130,100,15,TRUE)
Wyrażenie po lewej stronie tego równania jest prawdopodobieństwem wystąpienia wartości mniejszej niż 70 (lub mniejszej niż dwa odchylenia standardowe poniżej średniej); wyrażenie po prawej stronie jest prawdopodobieństwem wystąpienia wartości większej niż 130 (lub większej niż dwa odchylenia standardowe powyżej średniej).

Wpisy w kolumnach E i F są takie same. Te wpisy ilustrują zależność między rozkładem normalnym z określoną średnią i odchyleniem standardowym (w tym przykładzie odpowiednio 100 i 15) oraz standardowym rozkładem normalnym.

Podczas konwertowania pytania dotyczącego prawdopodobieństwa, uwzględniającego dowolny rozkład normalny na równoważne pytanie uwzględniające standardowy rozkład normalny należy wykonać standaryzację. Tabele standardowego rozkładu normalnego zawsze dotyczą tylko tego rozkładu, a standaryzacja musi być wykonana przed użyciem tych tabel.

Procedura obliczeniowa w programie Excel również zapewnia skuteczną standaryzację. Każde wywołanie funkcji ROZKŁAD.NORMALNY w kolumnie E jest konwertowane wewnętrznie w programie Excel na odpowiednie wywołanie funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S w kolumnie F. Wartość odnaleziona przez funkcję ROZKŁAD.NORMALNY.S jest następnie zwracana do użytkownika. Precyzja funkcji ROZKŁAD.NORMALNY jest zależna od precyzji funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S.

Wyniki w starszych wersjach programu Excel

Precyzja funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S i ROZKŁAD.NORMALNY została zwiększona w programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach. W starszych wersjach programu Excel pojedyncza procedura obliczeniowa jest używana dla wszystkich wywołań funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S (bezpośrednio lub wewnętrznie w programie Excel, gdy użytkownik wywołuje funkcję ROZKŁAD.NORMALNY). Zasadniczo precyzja wyników sięga do siedmiu miejsc dziesiętnych. Jest to całkowicie wystarczające w przypadku większości przykładów praktycznych.

Wyniki w programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach

Podczas wykonywania obliczeń związanych z funkcją ROZKŁAD.NORMALNY w programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach stosowane są dwie różne procedury obliczeniowe zależnie od standaryzowanej wartości z używanej przez funkcję ROZKŁAD.NORMALNY.S. Jeżeli wywoływana jest funkcja ROZKŁAD.NORMALNY(x;średnia;odchylenie_std;PRAWDA), standaryzowana wartość używana przez funkcję ROZKŁAD.NORMALNY.S jest równa (x — średnia)/odchylenie_std.

Pierwsza procedura obliczeniowa jest przeznaczona dla wartości z od — 5 do +5, a druga jest przeznaczona dla wartości z w skrajnym lewym lub prawym zakończeniu poniżej — 5 lub powyżej +5. Precyzja została zwiększona dla wszystkich wartości, ponieważ w tym zakresie wartości z dwie procedury obliczeniowe umożliwiają uzyskanie większej precyzji niż pojedyncza metoda używana w starszych wersjach programu Excel. Typowa precyzja wynosi teraz 14 do 15 miejsc dziesiętnych.

Wnioski

Sporadycznie użytkownik może wymagać wyników o precyzji większej niż siedem miejsc dziesiętnych. Jak przedstawiono w przykładach, zarówno funkcja ROZKŁAD.NORMALNY, jak i funkcja ROZKŁAD.NORMALNY.S w programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach mogą dostarczyć te wyniki. W wypadku wszystkich pozostałych obliczeń związanych z funkcją ROZKŁAD.NORMALNY i ROZKŁAD.NORMALNY.S zazwyczaj użytkownik nie zauważa różnicy między nowszymi i starszymi wersjami programu Excel.

Funkcje korzystające z funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S, takie jak ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW, również zostały ulepszone w programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach. Funkcja ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW(p) zwraca wartość z taką, że ROZKŁAD.NORMALNY.S(z) = p. Precyzja funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW jest zależna od precyzji funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S i zdolności procedury wyszukiwania do ustalenia odpowiedniej wartości z, która odpowiada podanej przez użytkownika wartości p.

Uwaga: W programie Microsoft Excel 2002 procedura wyszukiwania została ulepszona, jednak nie wprowadzono zmian w funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S. W programie Excel 2003 i jego nowszych wersjach funkcja ROZKŁAD.NORMALNY.S została również ulepszona, dlatego wydajność funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW jest większa niż wydajność tej funkcji w programie Excel 2002 i jego starszych wersjach.

Funkcja ROZKŁAD.NORMALNY.ODW również jest zależna od precyzji funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW i została ulepszona w związku z modernizacją funkcji ROZKŁAD.NORMALNY.S i ROZKŁAD.NORMALNY.S.ODW.

Informacje zawarte w tym artykule dotyczą:
  • Microsoft Office Excel 2007
  • Microsoft Office Excel 2003
Słowa kluczowe: 
kbexpertisebeginner kbformula kbfunctions kbfuncstat kbinfo KB827371