Tabele to podstawowe obiekty bazy danych, w których są przechowywane wszystkie informacje, czyli dane. Na przykład firmowa baza danych może zawierać tabelę Kontakty, w której są przechowywane nazwy, adresy e-mail i numery telefonów dostawców. Ponieważ inne obiekty bazy danych są w dużym stopniu zależne od tabel, projektowanie bazy danych należy rozpocząć od utworzenia wszystkich tabel. Następnie utwórz pozostałe obiekty. Przed utworzeniem tabel w programie Access pomyśl o wymaganiach i zidentyfikuj wszystkie tabele, które mogą być potrzebne. Aby uzyskać informacje wprowadzające na temat planowania i projektowania baz danych, zobacz Podstawowe informacje o projekcie bazy danych.
W tym artykule
- Omówienie
- Właściwości tabel i pól
- Typy danych
- Relacje między tabelami
- Klawisze
- Zalety korzystania z relacji
Omówienie
Relacyjna baza danych, taka jak baza danych programu Access, zawiera zazwyczaj kilka powiązanych tabel. W dobrze zaprojektowanej bazie danych każda tabela zawiera dane dotyczące określonego tematu, na przykład dane pracowników lub produktów. Tabela zawiera rekordy (wiersze) i pola (kolumny). Pola zawierają różne typy danych, takie jak tekst, liczby, daty i hiperlinki.
- Rekord: zawiera określone dane, takie jak informacje o konkretnym pracowniku lub produkcie.
- Pole: zawiera dane dotyczące jednego aspektu tematu tabeli, na przykład imienia lub adresu e-mail.
- Wartość pola: każdy rekord posiada wartość pola, taką jak
Contoso, Ltd.lubsomeone@example.com.
Właściwości tabel i pól
Tabele i pola mają również właściwości, które można określać, aby kontrolować ich cechy lub zachowanie.
- Właściwości tabeli
- Właściwości pola
W bazie danych programu Access właściwości tabeli są atrybutami wpływającymi na wygląd lub zachowanie tabeli jako całości. Właściwości tabeli określa się w arkuszu właściwości tabeli w widoku projektu. Możesz na przykład ustawić właściwość tabeli Widok domyślny, aby określić, w jaki sposób będzie domyślnie wyświetlana.
Właściwość pola dotyczy określonego pola w tabeli i definiuje jedną z cech tego pola lub jeden aspekt jego zachowania. Niektóre właściwości pól można ustawić w widoku arkusza danych. Natomiast w widoku projektu można określić dowolne właściwości pól, korzystając z okienka Właściwości pola.
Typy danych
Każde pole ma określony typ danych. Typ danych pola określa rodzaj danych przechowywanych w tym polu, na przykład duże ilości tekstu lub dołączone pliki.
Typ danych jest właściwością pola, ale różni się od innych właściwości pól pod następującymi względami:
- Typ danych pola określa się w siatce projektu tabeli, nie w okienku Właściwości pola.
- Typ danych pola wpływa na dostępność innych właściwości tego pola.
- Typ danych musi zostać określony podczas tworzenia pola.
Nowe pole w programie Access można utworzyć, wprowadzając dane w nowej kolumnie w widoku arkusza danych. W przypadku tworzenia pola przez wprowadzenie danych w widoku arkusza danych program Access automatycznie przypisuje typ danych na podstawie wprowadzonej wartości. Jeśli z wprowadzonych danych nie wynika żaden inny typ danych, program Access ustawia typ danych Tekst. W razie potrzeby można zmienić typ danych za pomocą wstążki.
Przykłady automatycznego wykrywania typu danych
W poniższej tabeli przedstawiono sposób działania automatycznego wykrywania typu danych w widoku arkusza danych.
| Jeśli wprowadzisz | Program Access utworzy pole o typie danych |
|---|---|
John |
Krótki tekst |
http://www.contoso.com |
Hiperlink |
1 |
Liczba całkowita długa |
50,000 |
Liczba całkowita długa |
50,000.99 |
Liczba, podwójna precyzja |
50000.389 |
Liczba, podwójna precyzja |
12/67 |
Data/Godzina |
December 31, 2016 |
Data/Godzina |
10:50:23 |
Data/Godzina |
10:50 am |
Data/Godzina |
17:50 |
Data/Godzina |
$12.50 |
Waluta |
21.75 |
Liczba, podwójna precyzja |
123.00% |
Liczba, podwójna precyzja |
3.46E+03 |
Liczba, podwójna precyzja |
Można użyć dowolnego prawidłowego prefiksu protokołu internetowego, takiego jak http://, https://lub mailto:. Program Access rozpoznaje formaty daty, godziny i waluty na podstawie ustawień regionalnych użytkownika.
Relacje między tabelami
Choć każda tabela zawiera dane dotyczące innego tematu, tabele zawarte w bazie danych programu Access zazwyczaj przechowują dane dotyczące powiązanych ze sobą tematów. Na przykład baza danych może zawierać:
- tabelę klientów obejmującą klientów firmy oraz ich adresy;
- tabelę produktów obejmującą sprzedawane produkty, w tym ceny i zdjęcia każdego z nich,
- tabelę zamówień umożliwiającą śledzenie zamówień klientów.
Ponieważ dane dotyczące różnych tematów są przechowywane w osobnych tabelach, potrzebny jest sposób na powiązanie tych danych tak, aby umożliwić łatwe łączenie podobnych danych z różnych tabel. Aby połączyć dane przechowywane w różnych tabelach, należy utworzyć relacje. Relacja to połączenie logiczne pomiędzy dwoma tabelami, określające, które pola są wspólne dla tych tabel. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Przewodnik po relacjach między tabelami.
Klucze
Pola będące częścią relacji tabel są określane jako klucze. Klucz zwykle składa się z jednego pola, ale może składać się z wielu pól. Istnieją dwa rodzaje kluczy:
- Klucz podstawowy: Tabela może mieć tylko jeden klucz podstawowy. Klucz podstawowy składa się z pola lub kilku pól jednoznacznie identyfikujących poszczególne rekordy przechowywane w tabeli. Często funkcję klucza podstawowego pełni unikatowy numer, taki jak numer identyfikacyjny, numer seryjny lub kod. Na przykład w tabeli Klienci do każdego klienta może być przypisany unikatowy identyfikator klienta. Pole zawierające identyfikator klienta jest kluczem podstawowym tabeli Klienci. W przypadku gdy klucz podstawowy zawiera więcej niż jedno pole, najczęściej składa się z istniejących pól, które razem zapewniają unikatowe wartości. Na przykład kluczem podstawowym tabeli z danymi osób może być kombinacja nazwiska, imienia i daty urodzenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dodawanie lub zmienianie klucza podstawowego tabeli.
- Klucz obcy: Tabela może mieć również klucz obcy lub kilka takich kluczy. Klucz obcy zawiera wartości odpowiadające wartościom w kluczu podstawowym innej tabeli. Przykładem może być tabela Zamówienia, w której dla każdego zamówienia istnieje numer identyfikacyjny klienta odpowiadający rekordowi w tabeli Klienci. Pole identyfikatora klienta jest kluczem obcym tabeli Zamówienia.
Podstawą relacji między tabelami jest zgodność wartości w polach kluczy. Takie relacje służą do łączenia danych z powiązanych tabel. Załóżmy na przykład, że utworzono tabelę Klienci i tabelę Zamówienia. W tabeli Klienci poszczególne rekordy są identyfikowane przy użyciu pola klucza podstawowego o nazwie Identyfikator.
Aby skojarzyć każde zamówienie z klientem, do tabeli Zamówienia należy dodać pole klucza obcego odpowiadające polu Identyfikator tabeli Klienci, a następnie utworzyć relację między tymi dwoma kluczami. W przypadku dodawania rekordu do tabeli Zamówienia używana wartość identyfikatora klienta pochodzi z tabeli Klienci. Gdy będzie konieczne wyświetlenie informacji o kliencie związanym z określonym zamówieniem, ta relacja umożliwi zidentyfikowanie, które dane z tabeli Klienci odpowiadają poszczególnym rekordom w tabeli Zamówienia.
- Klucz podstawowy oznaczony ikoną klucza obok nazwy pola.
- Klucz obcy pokazany bez ikony klucza.
Jeśli zachodzi podejrzenie, że każda unikatowa jednostka przedstawiona w tabeli może wymagać więcej niż jednej wartości w polu, nie należy dodawać pola. Aby zacząć śledzić zamówienia składane przez klientów w poprzednim przykładzie, nie należy dodawać pola do tabeli, ponieważ każdy klient będzie miał więcej niż jedno zamówienie. Zamiast tego należy utworzyć nową tabelę do przechowywania zamówień, a następnie utworzyć relację między tymi dwiema tabelami.
Zalety korzystania z relacji
Przechowywanie danych w osobnych tabelach ma następujące zalety:
- Konsystencja: W związku z tym, że każdy element danych jest rejestrowany tylko raz, w jednej tabeli, zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia niejednoznaczności lub niespójności. Na przykład nazwa klienta jest przechowywana tylko raz w tabeli dotyczącej klientów, a nie wielokrotnie (być może niespójnie) w tabeli zawierającej dane dotyczące zamówień.
- Efektywność: Rejestrowanie danych tylko w jednym miejscu zmniejsza użycie miejsca na dysku. Ponadto mniejsze tabele pozwalają udostępniać dane szybciej niż duże. Gdyby oddzielne tabele nie były stosowane w przypadku osobnych tematów, umożliwiłoby to wprowadzenie wartości null (brak danych) i nadmiarowych danych. W obu tych przypadkach może to powodować utratę miejsca i spowalniać działanie.
- Zrozumiałość: Projekt bazy danych jest łatwiejszy do zrozumienia, gdy dane dla poszczególnych tematów są właściwie rozmieszczone w tabelach.
Podczas projektowania tabel należy brać pod uwagę ich relacje. Jeśli tabela zawierająca odpowiedni klucz podstawowy już istnieje, możesz utworzyć pole klucza obcego za pomocą Kreatora odnośników. Kreator odnośników utworzy relację. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie lub usuwanie pola odnośnika.