Sposoby zliczania wartości w arkuszu

Dotyczy
Excel dla Microsoft 365 Excel dla Microsoft 365 dla komputerów Mac Excel 2024 Excel 2024 dla komputerów Mac Excel 2021 Excel 2021 dla komputerów Mac Excel 2019 Excel 2016

Zliczanie jest integralną częścią analizy danych w przypadku obliczania zarówno liczby pracowników działu w organizacji, jak i liczby jednostek sprzedanych w poszczególnych kwartałach. W programie Excel jest dostępnych wiele technik umożliwiających zliczanie komórek, wierszy lub kolumn danych. Aby ułatwić dokonanie najlepszego wyboru, w tym artykule zamieszczono pełne podsumowanie metod, skoroszyt do pobrania z interakcyjnymi przykładami oraz linki do powiązanych tematów umożliwiające dokładniejsze zrozumienie.

Uwaga

Zliczania nie należy mylić z sumowaniem. Aby uzyskać więcej informacji na temat sumowania wartości w komórkach, kolumnach lub wierszach, zobacz Sumowanie sposobów dodawania i zliczania danych programu Excel.

Pobierz nasze przykłady

Możesz pobrać przykładowy skoroszyt z przykładami uzupełniającymi informacje zawarte w tym artykule. W większości sekcji tego artykułu znajdują się odwołania do odpowiedniego arkusza w przykładowym skoroszycie, który zawiera przykłady i więcej informacji.

Pobieranie przykładów zliczania wartości w arkuszu kalkulacyjnym

W tym artykule

Zliczanie proste

Wartości w zakresie lub tabeli można zliczać przy użyciu prostej formuły, kliknięcia przycisku lub funkcji arkusza.

Program Excel może również wyświetlać liczbę zaznaczonych komórek na pasku stanu programu Excel. Obejrzyj poniższy pokaz wideo, aby szybko dowiedzieć się, jak działa pasek stanu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz również sekcję Wyświetlanie obliczeń i zliczania na pasku stanu . Jeśli chcesz szybko przejrzeć dane, ale nie masz czasu na wprowadzanie formuł, możesz odwołać się do wartości wyświetlonych na pasku stanu.

Klip wideo: zliczanie komórek przy użyciu paska stanu programu Excel

Obejrzyj poniższe wideo, aby dowiedzieć się, jak wyświetlić licznik na pasku stanu.

Korzystanie z funkcji Autosumowanie

Użyj przycisku Autosumowanie, zaznaczając zakres komórek zawierających co najmniej jedną wartość liczbową. Następnie na karcie Formuły wybierz pozycję Autosumowanie>Zlicz liczby.

Program Excel zwraca liczbę wartości liczbowych w zakresie w komórce przylegającej do zaznaczonego zakresu. Zazwyczaj ten wynik jest wyświetlany w komórce po prawej stronie obok poziomego zakresu lub w komórce poniżej pionowego zakresu.

Początek strony

Dodawanie wiersza sumy częściowej

Wiersz sumy częściowej można dodać do danych programu Excel. Kliknij dowolne miejsce wewnątrz danych, a następnie wybierzpozycję Suma częściowakonspektu>danych>.

Uwaga

Opcja Suma częściowa będzie działać tylko w przypadku zwykłych danych programu Excel. Nie będzie można filtrować tabel, tabel przestawnych ani wykresów przestawnych programu Excel.

Ponadto zapoznaj się z następującymi artykułami:

Początek strony

Zliczanie komórek na liście lub w kolumnie tabeli programu Excel przy użyciu funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE

Do zliczania wartości w tabeli programu Excel lub zakresie komórek należy używać funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE . Jeśli tabela lub zakres zawiera ukryte komórki, można użyć funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE w celu uwzględnienia lub wykluczenia tych ukrytych komórek i jest to największa różnica między funkcjami SUMA i SUMY.CZĘŚCIOWE.

Składnia SUMY.CZĘŚCIOWE wygląda następująco:

SUMY.CZĘŚCIOWE(funkcja_nr;odw1;[odw2];...)

Przykład sumy częściowej Aby uwzględnić wartości ukryte w zakresie, należy ustawić argument function_num na 2.

Aby wykluczyć wartości ukryte w zakresie, ustaw argument function_num na wartość 102.

Początek strony

Zliczanie na podstawie jednego lub wielu warunków

Można zliczać komórki w zakresie spełniające warunki (nazywane również kryteriami) określone przy użyciu kilku funkcji arkusza.

Klip wideo: korzystanie z funkcji ILE.LICZB, LICZ.JEŻELI i ILE.NIEPUSTYCH

Obejrzyj poniższy klip wideo, aby dowiedzieć się, jak korzystać z funkcji ILE.LICZB i jak użyć funkcji LICZ.JEŻELI oraz ILE.NIEPUSTYCH do zliczania tylko komórek spełniających określone warunki.

Początek strony

Zliczanie komórek w zakresie przy użyciu funkcji ILE.LICZB

Wartości liczbowe w zakresie można zliczać przy użyciu formuły zawierającej funkcję ILE.LICZB.

Przykład funkcji ILE.LICZB W powyższym przykładzie A2, A3 i A6 to jedyne komórki zawierające wartości liczbowe w zakresie, stąd wynik to 3.

Uwaga

Komórka A7 jest wartością czasu, ale zawiera tekst (a.m.), dlatego funkcja ILE.LICZB nie traktuje jej jako wartości liczbowej. Gdybyś usunął a.m. z komórki, funkcja ILE.LICZB potraktuje komórkę A7 jako wartość liczbową, a wynik zmieni wartość na 4.

Początek strony

Zliczanie komórek w zakresie na podstawie jednego warunku przy użyciu funkcji LICZ.JEŻELI

Użyj funkcji LICZ.JEŻELI do zliczania, ile razy określona wartość pojawia się w zakresie komórek.

Przykłady funkcji LICZ.JEŻELI Początek strony

Zliczanie komórek w kolumnie na podstawie jednego lub wielu warunków przy użyciu funkcji BD.ILE.REKORDÓW

BD.ILE.REKORDÓW , funkcja zlicza komórki zawierające liczby znajdujące się w polu (kolumnie) rekordów listy lub bazy danych, które są zgodne z warunkami określonymi przez użytkownika.

W poniższym przykładzie należy zliczyć miesiące od marca 2016 włącznie, w których sprzedano ponad 400 jednostek. Pierwsza tabela w arkuszu, od A1 do B7, zawiera dane dotyczące sprzedaży.

Przykładowe dane dla funkcji BD.ILE.REKORDÓW Funkcja BD.ILE.REKORDÓW używa warunków do określenia, skąd powinny być zwracane wartości. Warunki wprowadza się zazwyczaj w komórkach arkusza, a następnie tworzy się odwołanie do tych komórek w argumencie kryteria . W tym przykładzie komórki A10 i B10 zawierają dwa warunki — jeden określający, że zwracana wartość musi być większa niż 400, a drugi określający, że miesiąc końcowy powinien być równy lub większy niż 31 marca 2016.

Należy użyć następującej składni:

=BD.ILE.REKORDÓW(A1:B7;"Koniec miesiąca";A9:B10)

Funkcja BD.ILE.REKORDÓW sprawdza dane z zakresu od A1 do B7, stosuje warunki określone w komórkach A10 i B10 i zwraca wartość 2, czyli łączną liczbę wierszy spełniających oba warunki (wiersze 5 i 7).

Początek strony

Zliczanie komórek w zakresie na podstawie wielu warunków przy użyciu funkcji LICZ.WARUNKI

Funkcja LICZ.WARUNKI jest podobna do funkcji LICZ.JEŻELI z jedną ważna różnicą: funkcja LICZ.WARUNKI umożliwia zastosowanie kryteriów do komórek w wielu zakresach i zliczenie, ile razy wszystkie kryteria zostaną spełnione. Funkcja LICZ.WARUNKI pozwala na użycie maksymalnie 127 par warunków/kryteriów.

Składnia funkcji LICZ.WARUNKI jest następująca:

LICZ.WARUNKI(zakres_kryterium1; kryterium1; [zakres_kryterium2; kryterium2],…)

Zobacz poniższy przykład:

Przykład funkcji LICZ.WARUNKI Początek strony

Zliczanie przy jednoczesnym użyciu funkcji ILE.LICZB i JEŻELI w oparciu o kryteria

Załóżmy, że należy ustalić, ilu sprzedawców sprzedało określony produkt w danym regionie lub ile transakcji sprzedaży przekraczających określoną wartość odnotował dany sprzedawca. W tym celu można jednocześnie użyć funkcji JEŻELI i ILE.LICZB, to znaczy najpierw sprawdzić warunek za pomocą funkcji JEŻELI, a jeżeli zostanie on spełniony, to zliczyć komórki za pomocą funkcji ILE.LICZB.

Uwaga

  • Formuły w tym przykładzie należy wprowadzić jako formuły tablicowe. Jeśli ten skoroszyt został otwarty w programie Excel dla systemu Windows lub Excel dla komputerów Mac i chcesz zmienić formułę lub utworzyć podobną, naciśnij klawisz F2, a następnie naciśnij klawisze Ctrl+Shift+Enter, aby formuła zwróciła oczekiwane wyniki. We wcześniejszych wersjach programu Excel dla komputerów Mac użyj przycisku Polecenie w systemie macOS. +Shift+Enter.
  • Aby formuły przykładowe działały, drugim argumentem funkcji JEŻELI musi być liczba.

Przykłady zagnieżdżonych funkcji ILE.LICZB i JEŻELI Początek strony

Zliczanie przy użyciu funkcji SUMA i JEŻELI, ile razy występują różne wartości tekstowe lub liczbowe

W poniższych przykładach jednocześnie używane są funkcje JEŻELI i SUMA. Najpierw funkcja JEŻELI sprawdza wartości w niektórych komórkach, a jeżeli warunek zostanie spełniony, funkcja SUMA dodaje wartości spełniające warunki.

Przykład 1

Przykład 1. Funkcje SUMA i JEŻELI zagnieżdżone w formule Powyższa funkcja informuje, czy komórki C2:C7 zawierają wartości Michalski i Dudek, a następnie funkcja SUMA powinna wyświetlić sumę rekordów, dla których warunek jest spełniony. Formuła znajduje w podanym zakresie trzy rekordy dla nazwiska Michalski oraz jeden dla nazwiska Dudek i wyświetla liczbę 4.

Przykład 2

Przykład 2. Funkcje SUMA i JEŻELI zagnieżdżone w formule Powyższa funkcja informuje, czy zakres D2:D7 zawiera wartości mniejsze niż 9000 zł lub większe niż 19 000 zł, a następnie funkcja SUMA powinna wyświetlić sumę wszystkich tych rekordów, dla których warunek jest spełniony. Formuła znajduje dwa rekordy, D3 i D5, o wartościach mniejszych niż 9000 zł, a następnie rekordy D4 i D6 o wartościach większych niż 19 000 zł i wyświetla wynik 4.

Przykład 3

Przykład 3. Funkcje SUMA i JEŻELI zagnieżdżone w formule Powyższa funkcja informuje, czy zakres D2:D7 zawiera faktury na nazwisko Michalski o wartości mniejszej niż 9000 zł, a następnie funkcja SUMA powinna wyświetlić sumę rekordów, dla których warunek jest spełniony. Formuła wykrywa, że rekord C6 spełnia określony warunek, i wyświetla wynik 1.

Ważne

Formuły w tym przykładzie muszą zostać wprowadzone jako formuły tablicowe. Oznacza to, że należy nacisnąć klawisz F2, a następnie klawisze Ctrl+Shift+Enter. We wcześniejszych wersjach programu Excel dla komputerów Mac użyj przycisku Command w systemie macOS.+Shift+Enter.

Początek strony

Zliczanie komórek w kolumnie lub wierszu tabeli przestawnej

Tabela przestawna zawiera podsumowanie danych oraz ułatwia analizowanie i przechodzenie do szczegółów, umożliwiając wybranie kategorii, według których chcesz wyświetlić dane.

Można szybko utworzyć tabelę przestawną, zaznaczając komórkę w zakresie danych lub tabeli programu Excel, a następnie wybierając pozycję Tabela przestawna na karcie Wstawianie w grupie Tabele.

Przykład tabeli przestawnej i skorelowania pól z listą pól. Przyjrzyjmy się przykładowemu scenariuszowi arkusza kalkulacyjnego Sprzedaż, gdzie można zliczyć wartości sprzedaży dla kategorii Golf i Tenis w konkretnych kwartałach.

Uwaga

Aby uzyskać interakcyjne środowisko, możesz wykonać te kroki na przykładowych danych podanych w arkuszu tabeli przestawnej w skoroszycie do pobrania.

  1. Wprowadź następujące dane w arkuszu kalkulacyjnym programu Excel.

    Przykładowe dane do tabeli przestawnej

  2. Zaznacz zakres A2:C8.

  3. Wybierz pozycję Wstaw>tabelę przestawną.

  4. Wybierz pozycje Z tabeli/zakresu, Nowy arkusz, a następnie wybierz przycisk OK.

  5. Pusta tabela przestawna zostanie utworzona w nowym arkuszu.

  6. W okienku Pola tabeli przestawnej wykonaj następujące czynności:

    1. Przeciągnij pozycję Sport do obszaru Wiersze.

    2. Przeciągnij pozycję Kwartał do obszaru Kolumny.

    3. Przeciągnij pozycję Sprzedaż do obszaru Wartości.

    4. Powtórz krok C.
      Nazwa pola zostanie wyświetlona jako SumaSprzedaż2 zarówno w tabeli przestawnej, jak i w obszarze wartości.
      W tym momencie okienko pól tabeli przestawnej wygląda następująco:

      Pola tabeli przestawnej

    5. W obszarze Wartości wybierz listę rozwijaną obok pozycji SumaSprzedaż2 i wybierz pozycję Ustawienia pola wartości.

    6. W oknie dialogowym Ustawienia pola wartości wykonaj następujące czynności:

      1. W sekcji Podsumuj pole wartości według wybierz pozycję Licznik.

      2. W polu Nazwa niestandardowa zmień nazwę na Licznik.

        Okno dialogowe Ustawienia pola wartości

      3. Wybierz przycisk OK.

    W tabeli przestawnej zostanie wyświetlona liczba rekordów dla kategorii Golf i Tenis w 3. i 4. kwartale wraz z wynikami sprzedaży.

    Tabela przestawna

Początek strony

Zliczanie, gdy dane zawierają wartości puste

Korzystając z funkcji arkusza, możesz zliczać komórki, które zawierają dane lub są puste.

Zliczanie niepustych komórek w zakresie przy użyciu funkcji ILE.NIEPUSTYCH

Korzystając z funkcji ILE.NIEPUSTYCH , można zliczać tylko komórki w zakresie, które zawierają wartości.

Podczas zliczania komórek czasami konieczne jest ignorowanie pustych komórek, ponieważ tylko komórki z wartościami są znaczące. Na przykład chcesz zliczyć całkowitą liczbę sprzedawców, którzy dokonali sprzedaży (kolumna D).

Na przykład funkcja ILE.NIEPUSTYCH.A ignoruje puste wartości w komórkach D3, D4, D8 i D11 i zlicza tylko komórki zawierające wartości w kolumnie D. Funkcja znajduje sześć komórek w kolumnie D zawierających wartości i wyświetla liczbę 6 jako wynik.

Początek strony

Zliczanie niepustych komórek na liście z określonymi warunkami przy użyciu funkcji BD.ILE.REKORDÓW.A

Korzystając z funkcji BD.ILE.REKORDÓW.A, można zliczać niepuste komórki w kolumnie rekordów listy lub bazy danych, które są zgodne z określonymi przez Ciebie warunkami.

W poniższym przykładzie funkcja BD.ILE.REKORDÓW.A jest używana do zliczania rekordów w bazie danych, znajdującej się w zakresie A1:B7, które są zgodne z warunkami określonymi w zakresie kryteriów A9:B10. Zgodnie z tymi warunkami wartość Identyfikator produktu musi być większa niż lub równa 2000, a wartość Oceny musi być większa niż lub równa 50.

Przykład funkcji BD.ILE.REKORDÓW.A BD.ILE.REKORDÓW.A znajduje dwa wiersze spełniające określone warunki — wiersze 2 i 4, a następnie wyświetla wartość 2 jako wynik.

Początek strony

Zliczanie pustych komórek w ciągłym zakresie przy użyciu funkcji LICZ.PUSTE

Korzystając z funkcji LICZ.PUSTE , można zliczać puste komórki w ciągłym zakresie (komórki tworzące nieprzerwaną sekwencję). Jeśli komórka zawiera formułę zwracającą pusty tekst (""), jest ona zliczana.

Podczas zliczania komórek czasami konieczne jest uwzględnianie pustych komórek, ponieważ są one znaczące. W poniższym przykładzie arkusza kalkulacyjnego dotyczącego sprzedaży artykułów spożywczych. Załóżmy, że trzeba sprawdzić, w ilu komórkach nie ma podanych danych danych dotyczących sprzedaży.

Przykład funkcji LICZ.PUSTE

Uwaga

Funkcja LICZ.PUSTE zapewnia najwygodniejszą metodę określania liczby pustych komórek w zakresie, ale nie sprawdza się najlepiej, gdy komórki będące przedmiotem zainteresowania znajdują się w zamkniętym skoroszycie lub nie tworzą ciągłego zakresu.

Początek strony

Zliczanie pustych komórek w nieciągłym zakresie przy użyciu funkcji SUMA i JEŻELI

Użyj kombinacji funkcji SUMA i JEŻELI . Na ogół robi się to przez użycie funkcji JEŻELI w formule tablicowej w celu określenia, czy każda komórka, której dotyczy odwołanie, zawierania wartości, a następnie przez zsumowanie liczby wartości FAŁSZ zwróconych przez formułę.

Zobacz kilka przykładów połączenia funkcji SUMA i JEŻELI we wcześniejszej sekcji Zlicz, ile razy występują różne wartości tekstowe lub liczbowe, używając jednocześnie funkcji SUMA i JEŻELI w tym temacie.

Początek strony

Zliczanie unikatowych wartości

Unikatowe wartości w zakresie można zliczać przy użyciu tabeli przestawnej, funkcji LICZ.JEŻELI, funkcji SUMA i JEŻELI razem lub okna dialogowego Filtr zaawansowany .

Zliczanie unikatowych wartości w kolumnie listy przy użyciu filtru zaawansowanego

Korzystając z okna dialogowego Filtr zaawansowany, można znaleźć unikatowe wartości w kolumnie danych. Można filtrować wartości w miejscu lub wyodrębnić je i wkleić w nowym miejscu. Następnie można zliczyć elementy w nowym zakresie przy użyciu funkcji ILE.WIERSZY.

Aby użyć filtru zaawansowanego, wybierz kartę Dane i w grupie Sortowanie & filtrowanie wybierz pozycję Zaawansowane.

Na poniższej ilustracji przedstawiono sposób użycia filtru zaawansowanego do kopiowania tylko unikatowych rekordów do nowej lokalizacji w arkuszu.

Filtr zaawansowany Na poniższej ilustracji kolumna E zawiera wartości skopiowane z zakresu w kolumnie D.

Kolumna skopiowana z innej lokalizacji

Uwaga

  • Jeśli dane są filtrowane w miejscu, wartości nie są usuwane z arkusza — jeden lub kilka wierszy może zostać ukrytych. Wybierz pozycję Wyczyść w grupie Sortowanie & filtrowanie na karcie Dane , aby ponownie wyświetlić te wartości.
  • Jeśli chcesz tylko szybko sprawdzić liczbę unikatowych wartości, zaznacz dane po użyciu filtru zaawansowanego (dane filtrowane lub skopiowane), a następnie spójrz na pasek stanu. Wartość Licznik na pasku stanu powinna być równa liczbie unikatowych wartości.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Filtrowanie przy użyciu zaawansowanych kryteriów

Początek strony

Zliczanie unikatowych wartości w zakresie, które spełniają jeden lub kilka warunków, przy użyciu funkcji JEŻELI, SUMA, CZĘSTOTLIWOŚĆ, PODAJ.POZYCJĘ i DŁ

Użyj różnych kombinacji funkcji JEŻELI, SUMA, CZĘSTOŚĆ, PODAJ.POZYCJĘ i DŁ.

Aby uzyskać więcej informacji i przykładów, zobacz sekcję "Zliczanie wartości unikatowych przy użyciu funkcji" w artykule Zliczanie wartości unikatowych wśród duplikatów.

Początek strony

Przypadki specjalne (zliczanie wszystkich komórek, zliczanie wyrazów)

Można zliczać komórki lub liczbę wyrazów w zakresie przy użyciu różnych kombinacji funkcji arkusza.

Zliczanie wszystkich komórek w zakresie przy użyciu funkcji ILE.WIERSZY i LICZBA.KOLUMN

Załóżmy, że konieczne jest ustalenie rozmiaru dużego arkusza w celu zdecydowania, czy w skoroszycie należy używać obliczeń ręcznych, czy automatycznych. Aby zliczyć wszystkie komórki w zakresie, użyj formuły mnożącej wartości zwracane za pomocą funkcji ILE.WIERSZY i LICZBA.KOLUMN. Zobacz poniższy obraz, aby zapoznać się z przykładem:

Przykład funkcji WIERSZE i KOLUMNY do zliczania komórek w zakresie Początek strony

Zliczanie wyrazów w zakresie przy użyciu kombinacji funkcji SUMA, JEŻELI, DŁ, USUŃ.ZBĘDNE.ODSTĘPY i PODSTAW

W formule tablicowej można użyć kombinacji funkcji SUMA,JEŻELI, DŁ,USUŃ.ZBĘDNE.ODSTĘPY i PODSTAW . W poniższym przykładzie przedstawiono wynik użycia formuły zagnieżdżonej do znalezienia liczby wyrazów w zakresie 7 komórek (z czego 3 są puste). Niektóre komórki zawierają spacje wiodące lub końcowe — funkcje USUŃ.ZBĘDNE.ODSTĘPY i PODSTAW usuwają te dodatkowe spacje przed rozpoczęciem zliczania. Zobacz poniższy przykład:

Przykład zagnieżdżonej formuły do zliczania wyrazów Powyższa formuła działa poprawnie, trzeba ją przekształcić w formułę tablicową. W przeciwnym razie formuła zwróci #VALUE! #POŁĄCZ!. Aby to zrobić, zaznacz komórkę zawierającą formułę, a następnie na pasku formuły naciśnij klawisze Ctrl + Shift + Enter. Program Excel doda nawias klamrowy na początku i na końcu formuły, przekształcając formułę w formułę tablicową.

Aby uzyskać więcej informacji na temat formuł tablicowych, zobacz Omówienie formuł w programie Excel i Tworzenie formuły tablicowej.

Początek strony

Wyświetlanie wyników obliczeń i zliczania na pasku stanu

Po zaznaczeniu jednej lub większej liczby komórek informacje dotyczące danych w tych komórkach są wyświetlane na pasku stanu programu Excel. Jeśli na przykład zaznaczono cztery komórki w arkuszu zawierające wartości 2, 3, ciąg tekstowy (na przykład „chmura”) i 4, wszystkie z poniższych wartości mogą być wyświetlane na pasku stanu w tym samym czasie: Średnia, Licznik, Licznik wartości liczbowych, Minimum, Maksimum i Suma. Aby pokazać lub ukryć dowolną wartość lub wszystkie wartości, kliknij pasek stanu prawym przyciskiem myszy. Te wartości przedstawiono na poniższej ilustracji.

Pasek stanu Początek strony

Potrzebujesz dodatkowej pomocy?

Zawsze możesz zadać pytanie ekspertowi w społeczności technicznej programu Excel lub uzyskać pomoc techniczną w społecznościach.