Zwraca wartość pojedynczego składnika dwumianowego rozkładu prawdopodobieństwa. Funkcję ROZKŁ.DWUM należy stosować do rozwiązywania problemów, w których występuje stała liczba testów lub prób, wynik każdej próby może być tylko sukcesem lub porażką, próby są niezależne, a prawdopodobieństwo sukcesu jest stałe w trakcie eksperymentu. Na przykład za pomocą funkcji ROZKŁ.DWUM można obliczyć prawdopodobieństwo, że z trojga następnych nowo narodzonych dzieci dwoje będzie płci męskiej.
Składnia
ROZKŁ.DWUM(liczba_s;próby;prawdopodobieństwo_s;skumulowany)
W składni funkcji ROZKŁ.DWUM występują następujące argumenty:
- Liczba_s Wymagane. Liczba sukcesów w próbach.
- Prób Wymagane. Liczba niezależnych prób.
- Prawdopodobieństwo_s Wymagane. Prawdopodobieństwo sukcesu w każdej próbie.
- Zbiorczej Wymagane. Wartość logiczna, która określa postać funkcji. Jeśli argument „skumulowany” ma wartość PRAWDA, funkcja ROZKŁ.DWUM zwraca funkcję rozkładu skumulowanego, czyli prawdopodobieństwo, że zachodzi co najwyżej liczba_s sukcesów; jeśli FAŁSZ, zwraca funkcję masy prawdopodobieństwa, czyli prawdopodobieństwo, że zajdzie liczba_s sukcesów.
Spostrzeżenia
- Argumenty liczba_s i próby są obcinane do liczb całkowitych.
- Jeśli number_s, prób lub probability_s nie jest liczbą, funkcja BINOM. Funkcja ROZKŁ.#VALUE zwraca wartość! wartość błędu #ADR!.
- Jeśli number_s < 0 lub number_s > prób, funkcja BINOM. Funkcja ROZKŁ.#NUM zwraca wartość! wartość błędu #ADR!.
- Jeśli probability_s < 0 lub probability_s > 1, funkcja DWUM. Funkcja ROZKŁ.#NUM zwraca wartość! wartość błędu #ADR!.
- Funkcja gęstości prawdopodobieństwa dwumianowego przedstawia się następująco:
gdzie:
jest funkcją KOMBINACJE(n;x).
Skumulowany rozkład dwumianowy przedstawia się następująco:
Przykład
Skopiuj przykładowe dane z poniższej tabeli i wklej je w komórce A1 nowego arkusza programu Excel. Aby formuły wyświetlały wyniki, zaznacz je, naciśnij klawisz F2, a następnie naciśnij klawisz Enter. Jeśli to konieczne, możesz dostosować szerokości kolumn, aby wyświetlić pełne dane.